nömrədə. Biz Keytlə belə
birisində artıq olmuĢuq. Amma bu otaq o birindən böyükdür. Lənət Ģeytana!
Mən Kristian Qreyin otağındayam. Bura necə düĢmüĢəm?Tədricən ötən axĢam barədə qırıq xatirələrə qayıdıram. Mən içib
sərxoĢ oldum, Qreyə zəng etdim, ürəyim bulandı. Sonra Xose, daha sonrasa
yenidən Kristian. DəhĢət! Mən daxilən sıxılıram. Bura necə düĢdüyümü
xatırlamıram. Əynimdə futbol köynəyi, liftçik və tuman var. Corab yoxdur.
Cins Ģalvar da. Lənət Ģeytana!
Çarpayının yanındakı kiçik masada portağal Ģirəsi ilə dolu stəkan və
iki həb var. Aydındır. Kristian qayğıma qalıb! Mən çarpayıda oturur və
həbləri uduram. Ümumən özümü yaxĢı hiss edirəm, düzünü desək, layiq
olduğumdan da yaxĢı. Portağal Ģirəsi ləzzətdir! TəĢnəmi yatırır və təravət
verir. Təravətli portağal Ģirəsindən baĢqa heç nə ağızın quruluğunu aradan
qaldırmır.
Qapı döyülür. Ürəyim qorxudan ağzıma gəlir və mən bircə kəlmə
belə deyə bilmirəm. Qrey məndən cavab almadan qapıdan içəri keçir.
Buna bax bir! Ġndicə məĢqdən qayıdıb. Əynində sərbəst trikotaj
Ģalvar və tərdən qaralmıĢ fufayka var. Tərli Kristian Qrey haqda fikirlər
məni qəribə tərzdə həyəcanlandırır. Dərindən ah çəkirəm, göz qapaqlarımı
endirirəm, sanki ikicə yaĢım var və əgər gözlərimi yumsam, məni heç kim
tapmayacaq.
– Sabahın xeyir, AnasteyĢa. Özünü necə hiss edirsən?
Hə, vəssalam.
– Layiq olduğumdan da yaxĢı, – deyə donquldanıram.
Kristian böyük idman çantasını kürsüyə qoyur və boynundan asılmıĢ
məhrəbanın uclarından yapıĢaraq mənə baxır. Mübhəm boz gözlər ... Adətən
olduğu kimi, onun nə haqda düĢündüyünü anlamıram. O, fikir və hisslərini
gizlətməyi bacarır.
– Bura necə gəlib çıxmıĢam? – səsim sakit və mütidir.
Qrey mənə yaxınlaĢır və çarpayının kənarında oturur. Mənə elə
yaxındır ki, hətta ona toxuna bilərəm, onun ətrini duyuram. Aman Tanrım…
bədəninin və duĢ üçün gelin qoxusu məstedici ―Marqarita‖ kokteylindən
(bunu artıq öz təcrübəmdən bilirəm) də çox-çox güclüdür.– HuĢunu itirəndə səni evə aparmağa risk