i köynək, corab və
alt paltarı var. Ġlahi!.. Təmiz lifçik və tuman!.. Onları darıxdırıcı sözlə –
―sadə‖ adlandırmaq ədalətsizlik olardı. Bunlar zərif əĢyalardır, hansısa dəbli
Avropa firmalarına məxsusdur. Solğun, mavi rəngli, naxıĢlı və bəzəkli. Bax
ha! Alt paltarı məni heyran edir və eyni zamanda qorxudur. Bundan əlavə,
ölçüləri dübbədüz mənimkinə uyğundur. Qrey bunu hardan bilir? Üzüm
allanır, çünki mister Boksun – Teyloruni bahalı mağazada mənə necə tuman
aldığını təsəvvürümə gətirirəm. Maraqlıdır, onun daha hansı cari vəzifələri
var...
Mən tez-tələsik geyinirəm. Hər Ģey mənə əla oturur. Bircə baĢımı
qaydaya salmaq qalır və mən cidd-cəhdlə yaĢ saçlarımı məhrəba ilə
qurulayıram. HəmiĢəki kimi onlar sözə baxmır və onları quyruq kimi
yığmaqdan baĢqa çarə qalmır. Baxmaq lazımdır, çantada rezin qaytan
varmı? Dərindən nəfəs alıram: vəssalam, mən mister Zırrama ilə görüĢə
hazıram.Bəxtimdən yataq otağında kimsə yoxdur. Çantanın axtarıĢına
baĢlayıram, heç yerdə tapılmır. Dərindən ah çəkib, qonaq otağına keçirəm.
Nəhəng otaq. Ġstirahət bölümündə üstü balıĢlarla dolu geniĢ, uzun xovlu
məxmər divan, yumĢaq taxtlar və bir yığın kitabla zövqlü jurnal stolu var;
iĢgüzar bölümdə son model ―Mak‖; divarda nəhəng plazma ekran. Kristian
otağın o biri baĢındakı masa arxasında oturub və qəzet oxuyur. Bütün
məkan tennis kortu boydadır (özüm tennis oynamıram, amma bir neçə dəfə
Keytin necə oynadığını görmüĢəm). Keyt!
– Lənət Ģeytana, Keyt! – deyə qıĢqırıram.
Kristian diqqətlə mənə baxır.
– Mən Eliota xəbər göndərmiĢəm, – o, bir qədər kinayəli danıĢır. –
Keyt bilir ki, sən burdasan və hələ sağsan.
Ah, bircə bu çatıĢmırdı. Mən onun dünən axĢamkı çılğın rəqsini və
Kristianın qardaĢını yoldan çıxarmaq üçün elədiyi özəl hərəkəti
xatırlayıram. O, mənim haqqımda nə düĢünəcək? Mən evdən kənarda heç
vaxt gecələməmiĢəm. Deməli, o hələ də Eliotla bir yerdədir. Onun baĢına
belə iĢ ikicə dəfə gəlib və hər ikisində bütün həftəni onun dəhĢətli çəhrayı
pijaması ilə