? O
impotentdir? Əlbəttə yox, bunun əksini elə indi isbatlaya bilər. Ġlahi, mən
yenə qızarıram. Beləcə sonsuzluğa qədər düĢünüb-daĢınmaq olar. Kristian
Qreyin bu sirrini nə qədər tez öyrənsəm, bir o qədər yaxĢıdır. Sirrini
öyrəndikdən sonra bir daha onunla təmasda olmaq istəməsəm, onda, sözün
düzü, bu lap yaxĢı olar. ―Özünü aldatmağa dəyməz, – deyə təhtəlĢüurum
istehza ilə dillənir, – iĢ o qədər pis olmalıdır ki, sən hər Ģeyi atıb qaçasan‖.
– Bu gün.
O, qaĢını qaldırır.
– Sən dərkermə ağacının meyvəsini dadmağa tələsən Həvva kimisən.
– Siz mənə gülürsünüz, mister Qrey? – deyə maraqlanıram.
Özündənrazı eĢĢək.
O, gözlərini qırpır, öz ―blekberi‖sini götürür və düyməni basır.
– Teylor, mənə ―Çarli Tanqo‖ lazım olacaq.
Çarli Tanqo? Bu kimdir?
– Portlenddən təxminən iyirmi otuzda … yox, qoy Eskalada
gözləsin… Bütün gecə.
―Bütün gecə!‖
– Hə. Sabah səhər zəng et. Mən Portlenddən Sietlə uçacam.
―Uçacam?‖
– Ehtiyat pilot iyirmi üç otuz.
O, telefonu yerə qoyur. Nə ―sağ ol‖, nə də ―Zəhmət olmasa‖.
– Ġnsanlar həmiĢə səni etirazsız dinləyir?– Hə, adətən, əgər iĢlərini itirmək istəmirlərsə.
– Əgər sənin yanında iĢləmirlərsə?
– Mənim inandırmaq vasitələrim var, AnasteyĢa. Nahar yeməyini
tamamla. Səni evə aparacam, saat səkkizdə, iĢi bitirdikdə isə ardınca
―Kleytons‖a gələcəm. Biz Sietlə uçacağıq.
Gözlərimi dayanmadan döyürəm.
– Uçacağıq?
– Hə, mənim helikopterimdə.
Əla. Sirli Kristian Qreylə ikinci görüĢüm. Hər Ģey qəhvədən baĢladı,
indisə məsələ helikopterli gəzintilərə keçib. ĠĢə bir bax!
– MaĢınla getmək olmaz?
– Yox.
– Niyə?
O gülümsəyir.
– Çünki mən belə istəyirəm. Yeməyini tamamla.
Ġndi necə yeyim? Mən Kristian Qreylə birgə Sietlə helikopterlə
uçuram. Və o, mənim dodağımı diĢləmək istəyir.
– Ye, – o, sərt Ģəkildə deyir. – AnasteyĢa, mən yeməyin tullanmasına
əsla dözə bilmirəm, tez ol.
– Mən bu qədər yeyə bilmərəm, – özümə haqq qazandırıram.
– BoĢqabında nə varsa, ye. Əgər dünən axĢam normal yemək
yesəydin, indi burda olmazdın və