keçirik. Birdən hansısa izaholunmaz səbəbə
görə – ola bilsin ki, qapalı məkanda yaxınlığımızdan – aramızdakı atmosfera
dəyiĢir, məstedici hissiyyata yoluxuruq. Tənəffüsüm sürətlənir, ürəyim bərkdən döyünür. O, azca mənə tərəf dönür, gözləri qrafitdən də tünddür.
Dodağımı diĢləyirəm.
– Cəhənnəm olsun sənədlər, – deyə Qrey mırıldayır. O, üstümə atılır
və məni liftin divarına sıxır. Özümə gəlməyə imkan verməyərək o, sanki
məni məngənədə sıxır, əlləriylə biləklərimi tutur və onları baĢımın üstündən
yuxarı qaldırır, eyni zamanda da ombaları ilə məni divara dirəyir. О-о! O,
bir əliylə ―at quyruğu‖mu aĢağı çəkir, elə ki sifət ona sarı çönsün. Dodaqları
dodaqlarıma toxunur. Ağrıdır, demək olar ki, açıq ağzına inləyirəm; bundan
istifadə edərək o, dilini ağzıma soxur və diqqətlə ağzımı öyrənməyə
baĢlayır. Məni heç kim bu cür öpməyib. Bir qədər qətiyyətsiz Ģəkildə dilimi
onun diliylə təmasa uzadıram və biz toxunuĢların və nəvaziĢlərin, ehtiras və
hisslərin asta erotik rəqsini edirik. Əllərim divara mıxlanıb, baĢım geriyə
atılıb, onun ombaları mənə tərpənmək imkanı vermir. Qarnımla onun
ereksiyasını hiss edirəm.
Ġlahi… O, məni istəyir! Yunan ilahəsi kimi yaraĢıqlı Kristian Qrey
mənimlə cütləĢmək istəyir və mən də… elə buradaca, liftdə.
– Sən... Elə... ġirinsən. – o, hər bir sözü ayrı-ayrılıqda tələffüz edir.
Lift dayanır, qapılar açılır və Kristian bir andaca geri çəkilir. ĠĢgüzar
kostyumlu üç kiĢi içəri girir və bizə baxaraq gülümsəyirlər. Ürəyim bərkdən
döyünür, sanki indicə dağa çıxmıĢam. Oturmaq və dizlərimdən yapıĢmaq
istəyirəm… lakin bunu edə bilmərəm.
Oğrun-oğrun ona baxıram. Kristian Qrey tamamilə təmkinli görünür,
sanki indicə qəzetdə krossvord həll edib. Dözülməz ədalətsizlikdir. Yəni
onun, doğrudan da, vecinə deyil ki yanında, burada dayanmıĢam? O, mənə
oğrun-oğrun baxır və dərindən nəfəs alır.
Amma düĢündüyüm kimi deyil! Və içimdəki kiçik tanrıça, axarlı
ombalarını oynadaraq qələbə sambasını rəqs edir.
Biznesmenlər ikinci mərtəbədə