a necə
nail olur? O yalnız yüngülcə əlimə toxunub, hormonlarsa indidən çalıboynayır.
Səfər uzun çəkmir və mən gəlib çatdığımızı o qədər də tez
anlamıram. Maraqlıdır, helikopter harda ola bilər? Hər yerdə tikililərdir, hətta mən də bilirəm ki helikopterin havaya qalxması üçün meydança
lazımdır. Teylor maĢını dayandırır, çölə çıxır və mən tərəfdən qapını açır.
Bir an içində Kristian yenidən yanımda peyda olur və əlimdən tutur.
– Hazırsan? – deyə soruĢur. BaĢımla təsdiqləyirəm və əlavə etmək
istəyirəm ―Hər Ģeyə‖, amma həyəcandan bir kəlmə belə tələffüz edə
bilmirəm.
– Teylor.
Zərif bir baĢ yelləmə ilə o, sürücüyə sərbəstlik verir. Biz binaya daxil
oluruq və düz liftlərə doğru gedirik. Lift! Yenidən səhərki öpüĢümüzü
xatırlayıram. Bütün günü o, ağlımdan çıxmırdı. ―Kleytons‖da, piĢtaxta
arxasında durmuĢdum, fikirlərim isə çox uzaqda idi. Missis Kleytons iki
dəfə məni səsləməli oldu – məni göylərdən yerə endirməkdən ötrü. Kristian
yuxarıdan-aĢağı mənə baxır, dodaqlarında isə xəfif təbəssüm peyda olur.
Ahа! Mənim kimi o da düĢünür.
– Burda cəmi üç mərtəbə var. – Onun boz gözlərində gülüĢ
qığılcımları iĢıldayır. O, aĢkar Ģəkildə fikirlərimi oxuyur. DəhĢət!..
Liftdə öz hisslərimi heç nəylə aĢkar etməməyə çalıĢıram. Lakin
ikilikdə qaldıqda yenidən aramızda qəribə bir cazibə qüvvəsi yaranır.
Özümə hakim olmaq üçün cidd-cəhdlə gözlərimi qapadıram. O, biləyimi
bərkdən sıxır. Cəmi beĢcə saniyə və biz binanın damına yetiĢirik.
Meydançada helikopter dayanıb, üzərində mavi hərflərlə ―Qrey
enterprayzes‖ yazısı və Ģirkətin emblemi var. ġirkət mülkiyyətindən
məqsədə uyğun olmayan istifadə – bunu belə qeydə alarıq.
Qrey məni kiçik bir kabinetə aparır, orda masa arxasında hansısa
yaĢlı bir dayı oturub.
– UçuĢ vərəqəniz, mister Qrey. MaĢın yoxlanılıb, ser. Uça bilərsiniz.
– Sağ olun, Co.
Kristian səmimiyyətlə gülümsəyir.
Oho! Kimsə onun nəzakətiylə mükafatlandı… yəqin ki, bu, Ģirkət
əməkdaĢı deyil. Mən qocaya ehtiram hissiylə baxıram.– Gedək, – deyir