k diqqət tələb edir. Əlbəttə, bu
xoĢuma gəlir. Əslində mən planerləri xoĢlayıram.
– Planerləri?
– Hə. Planerləri və helikopterləri, onda da, bunda da uçuram.
– Bax a.
Bahalı Ģakərlərdir. Xatırlayıram, o mənə bunu müsahibəsində
demiĢdi. Mənsə mütaliəni xoĢlayıram və hərdənbir kinoya gedirəm.
Aviasiyadan baĢım çıxmır.
– Çarli Tanqo, daxil ola bilərsiz, əlaqənin sonu, – dispetçerin səsi
mənasız fikirlərimi kəsir yarıda kəsir. Kristian qərarlı və sakit Ģəkildə ona
cavab verir.
Sietl yaxınlaĢır. Biz artıq Ģəhər kənarındayıq. Mənzərə, doğrudan da,
heyranedicidir. Sietl gecə, yüksəkdən …
– Valehedicidir, düzdür? – Kristian deyir.
Mən təsdiqləyici mənada baĢımı tərpədirəm. ġəhər qeyri-real
görünür… sanki ona böyük ekrandan baxıram, Xosenin sevimli ―Tiyə
üstündə qaçan‖ filmi kimi. Xoseni və onun məni öpmək üçün etdiyi uğursuz cəhdi xatırlayıram. Yəqin, bu, yetərindən artıq amansızlıqdır, hər halda, ona
zəng etmək lazım idi. YaxĢı… Sabahadək gözləyər.
– Ġki dəqiqədən sonra lazımi yerdə olacağıq, – Kristian biganəliklə
deyir və qəfildən gicgahlarımdakı qan döyünməyə baĢlayır və
məsamələrimdə adrenalin axır. O, dispetçerlə danıĢır, amma mən artıq buna
qulaq kəsdirmirəm. Ġlahi… bir azdan huĢumu itirəcəm. Taleyim onun
əlindədir.
Ġrəlidə damında helikopter meydançası olan göydələn göründü.
Onun üzərində ağ hərflərlə ―Eskala‖ yazılıb. O getdikcə yaxınlaĢır,
yaxınlaĢır… mənim həyəcanım kimi. Ümid edirəm onun gözləntilərini boĢa
çıxarmayacam. O elə biləcək ki, mən ona layiq deyiləm. Gərək Keytə qulaq
asaydım, onun paltarlarından nəsə götürəydim, amma qara cinsim daha çox
xoĢuma gəlir. Əynimdə üstdən nanə rəngli bluz köynək və Keytin
qarderobundan qara pencək var. Tam ədəbli görkəmdir. ―Öhdəsindən
gələcəm. Öhdəsindən gələcəm‖, – deyə oturacağın kənarından yapıĢaraq
mantra kimi təkrarlayıram.
Helikopter havada asıla qalır və Kristian onu damdakı meydançaya
endirir. Ürəyim köksümdən qopur. Özüm də bilmirəm mənə nə olub: əsəbi
intizar, sapsağlam gəlib