b gəlir.
– YaxĢı, imzalayaram.
Kristian qələmi mənə uzadır.
– Sən müqaviləni heç oxumaq da istəmirsən?
– Yox.
O, üzünü turĢudur.
– AnasteyĢa, heç nəyi oxumadan imzalamaq olmaz!
– Kristian, baĢa düĢ, mən haqqımızda heç kimə heç nə danıĢmaq
fikrində deyiləm. Hətta Keytə də. Lakin əgər bu, sənin üçün çox
mühümdürsə, sənin vəkilin üçün … göründüyü kimi, ona hər Ģeyi
danıĢırsan, qoy olsun, imzalayaram.
O, yuxarıdan-aĢağıya məni süzür və qaĢqabaqlı halda baĢı ilə
təsdiqləyir.
– Ədalətli qeyddir, miss Stil, heç nə etmək olmaz.
Hər iki nüsxəni səliqəsiz imzalayır və ona verirəm. Sonra ikinci
nüsxəni qatlayıb çantaya qoyuram və Ģərabdan böyük qurtum alıram. Mən
əslində olduğumdan daha cəsarətli görünürəm.
– Deməli, bu gün axĢam sən mənimlə seviĢəcəksən, Kristian?
Lənət Ģeytana! Doğrudanmı mən bunu dedim? Ġlk anda heyrətdən
onun ağzı açıla qalır, amma o, tez özünə gəlir.
– Yox, AnasteyĢa, yox. Birincisi, mən seviĢmirəm. Mən s...iĢirəm…
amansızcasına. Ġkincisi, biz hələ sənəd iĢlərini bitirməmiĢik və üçüncüsü, sən bilmirsən ki, qarĢıda səni nə gözləyir. Sənin fikrini dəyiĢmək imkanın
var. Gedək, mən sənə oyun otağını göstərəcəm.
Mən heyrətdəyəm. S...iĢirəm! Lənət Ģeytana, bu, adamı vəcdə gətirir.
Amma oyun otağında nəyə baxmalıyıq? Tapmaca.
– Mənə oyuncaqlarını göstərmək istəyirsən?
Kristian bərkdən gülür.
– Yox, AnasteyĢa, tapmadın. Gedək. – O, yerindən qalxır və əlini
mənə uzadır. Mən yenidən onunla dəhlizlə gedirəm. Ġçəri girdiyimiz ikiqat
qapılardan sağ tərəfdə, pilləkənə aparan baĢqa bir qapı var. Biz ikinci
mərtəbəyə qalxır və sağa dönürük. Kristian cibindən açarı çıxararaq qapını
açır və dərindən köks ötürür.
– Sən istənilən an gedə bilərsən. Helikopter hazır vəziyyətdə dayanıb
və o, səni istədiyin yerə aparacaq. Gecə burda qala və səhər də gedə
bilərsən. Özün qərar ver.
– Bu lənətə gəlmiĢ qapını aç görək, Kristian.
O, qapını taybatay açır və məni içəri buraxmaq üçün geri çəkilir.
Dərindən köks ötürürəm və irəliyə doğru addım