atıram…
– Deyəsən, zaman maĢınında XVI əsrə gedib çıxmıĢam, ispan
inkvizisiyası dövrünə.
ĠĢə bax a! 7-ci fəsil
Nəzərimi cəlb edən ilk Ģey qoxu olur. Dəri və zəif sitrus ətriylə birgə
cila iyi gəlir. ĠĢıq zəif, boğuqdur. Mənbəyi görünmür, dağınıq parlaqlıq
hardansa tavan karnizindən gəlir. Tünd-qırmızı rəngdə boyadılmıĢ divarlar
və tavan yetərincə geniĢ otağın müĢahidə ölçüsünü azaldır, döĢəmə köhnə
ağacdan, lakla örtülüdür. Düz qapının qarĢısında divara xaçvari Ģəkildə
fiksasiya kəmərləri üçün cilalı qırmızı ağacdan iki hamar lövhə vurulub.
Tavanın altında böyük dəmir qəfəslər asılıb, onların sahəsi səkkiz kvadrat
futdan az olmaz, qəfəslərdən iplər, zəncirlər və parıldayan qandallar asılıb.
Qapının yanında, divarda iki uzun, sürahiyə oxĢar oyma Ģüvül və nərdivan
var. Üstəlik, sayagəlməz hər cür bellər, qamçılar, qırmanclar və lələklərdən
düzəldilən əcaib-qəraib alətlər.
Digər tərəfdə ağacdan çox böyük qırmızı komod durur, yeĢikləri
köhnə muzey Ģkafları kimi ensizdir. Maraqlıdır, onların içində nə var?
Amma doğrudanmı mən bunu bilmək istəyirəm? Uzaq küncdə – tündqırmızı
dəri üzlü skamya və onunla yanaĢı divara vurulmuĢ taxta, bilyard
kiyləri üçün altlığa oxĢayan dayaq; diqqətlə baxdıqda, onun üstündə
müxtəlif uzunluqlu və qalınlıqlı əl ağacları görmək mümkündür. Əks
küncdə – oyma ayaqlı, cilalanmıĢ ağacdan masa və iki bənzər kətil.
Lakin otağın böyük hissəsini çarpayı tutur. O, ikiadamlıq taxtdan
böyükdür, dörd rezin künclərində barokko üslubunda sütunları və yastı taxtrəvan
var. Görünür, XIX əsrə aiddir. Örtük altından daha nə cürsə parlaq
zəncirlər və qandallar görünür. Çarpayıda mələfələr yoxdur, yalnız qırmızı
dəri üzlüklü döĢək və topa halında digər ucda yığılmıĢ qırmızı ipək balıĢlar.
Çarpayının ayaq tərəfindən bir neçə futluq məsafədə, sadəcə otağın
ortasına, üzüçarpayıya qoyulmuĢ böyük tünd-qırmızı divan var. Çox
qəribədir: Divanı üzüçarpayıya qoymaq... Və bu an ağlıma batır ki, divan
əslində otaqdakı bütün mebel arasında ən