. Mən asta-asta inildəyirəm və Kristianın təbəssümünü
görürəm.
– SeviĢəkmi? – deyə o soruĢur.
– Hə, – deyə pıçıldayıram, çünki mən məhz bununçün gəlmiĢəm.
Onun siması təbəssümdən iĢıqlanır, o məni buraxır və əlimdən
tutaraq bütün mənzildən keçirir.
Yataq otağı nəhəngdir. Tavana qədər çatan pəncərələrdən Sietlin
gecə iĢıqlarına bürünən mənzərəsi açılır. Divarlara ağ boya çəkilib, mebel
isə açıq-mavi rəngdədir. Nəhəng, ultramüasir çarpayı boz çalardadır, qəlib
tiri kimi ağacdan, dördsütunlu, amma taxt-rəvansızdır. Divarda möhtəĢəm
dəniz peyzajı var.
Mən yarpaq kimi əsirəm. Həlledici an çatıb. Ġndi bu, ilk dəfə olacaq,
həm də sıradan biri ilə deyil, Kristian Qreylə. Mən ağır-ağır nəfəs alıram və
gözümü ondan çəkə bilmirəm. O, saatını çıxarır və komoda qoyur. Sonra
pencəyini. Ġndi onun əynində ağ kətan köynək və cins Ģalvar var. O elə
yaraĢıqlıdır ki, ürəyim dayanır. Tünd-mis rəngli saçları bir-birinə qarıĢıb,
köynəyi sərbəst Ģəkildə sallanır, boz gözlər cəsarətli və ehtiraslıdır. O,
―konvers‖lərini, sonra bir-bir corablarını ayağından çıxarır. Kristian Qrey
ayaqyalındır… ah… burada nəsə var… çevrilərək o, sual dolu baxıĢlarla
mənə baxır.
– Axı sən doğuĢun qabağını alan həblər içmirsən?
―Nə? Lənət Ģeytana‖.
– Belə də fikirləĢirdim.
Kristian komodun üst yeĢiyini açır və prezervativ qutusunu götürür.
– Hazırsan? Ġstəyirsənsə, jalüzü endirək?
– Mənimçün fərqi yoxdur, – deyə pıçıldayıram. – Axı sən heç kimlə
eyni yataqda yatmırsan?
– Kim dedi ki, biz yatmağa hazırlaĢırıq? – o pıçıldayır.– A-а.
―Aha, deməli, belə‖.
O, asta-asta mənə doğru gəlir. Qərarlı, seksual gözlər parlayır və
qəlbim bərkdən döyünməyə baĢlayır. Gicgahlarımda axan qan möhkəm
çırpınır. Qatı və isti ehtiras qarnıma dolur. Kristian qarĢımda durub, düz
gözlərimə baxaraq. Onun füsunkar gözəlliyi var.
– Gəl pencəyini çıxaraq, yaxĢı? – o deyir qatlamalardan tutaraq
incəliklə jaketi əynimdən çıxarır və stulun baĢına qoyur. – Heç bilirsən səni
necə güclü istəyirəm, Аna