sonunadek minnetdaram.
DanıĢ görek, ne oldu? O necedir?
He! Suallar baĢladı!
Gel indi buna cavab ver de. Ne deye bilerem ki?
– YaxĢı ki, her Ģey bitdi ve onunla bir daha görüĢmek lazım deyil.
Eger düzünü desem, men ondan qorxuram, – çiyinlerimi çekirem. – Çox
inadkardır, hetta heyasızdır. Hem de cavan.
Keyt mesum baxıĢlarla mene baxır. Men üzümü turĢuduram.
– Özünü ele gösterme ki, guya heç ne bilmirdin! Niye mene onun
tercümeyi-halını vermemiĢdin? O, meni sefeh zenn eledi. Müsahibe aldığım
adam haqqında qetiyyen heç ne bilmirdim.
Keyt eli ile ağzını yumur.
– Lenet Ģeytana! Ana, bağıĢla, men bunu heç düĢünmedim.
Hirslenirem.
– Qrey nezaketlidir, ciddi ve bir qeder resmiyyetçi, sanki yaĢından
çox-çox böyükdür. Heç vaxt demezsen ki, yaĢı otuzdan azdır. Ümumiyyetle,
onun neçe yaĢı var?
– Ġyirmi yeddi. Lenet Ģeytana, Ana, bağıĢla. Men sene onun
haqqında danıĢmalıydım. – YaxĢı görünürsen. ġorbanı içdin? – deye söhbetin mövzusunu
deyiĢmek üçün soruĢuram.
– He, hemiĢeki kimi çox dadlı idi. O deqiqe yüngülleĢdim. – O,
minnetdarlıqla gülümseyir.
Saata baxıram.
– Men qaçmalıyam. Hele ―Kleytons‖a çataram.
– Ana, axı sen yorulmusan.
– BoĢ Ģeydir. Helelik.
***
VaĢinqton Universitetine daxil olandan ―Kleytons‖da iĢleyirem. Bu,
Portlendde aletler ve inĢaat materialları satan qeyri-Ģebeke mağazasıdır.
ĠĢlediyim müddetde satdığımız eĢyalardan baĢ çıxarmağı az-maz öyrendim,
amma elimden esla ustalıq gelmir. Bizim ailede her cür temir iĢleri ile atam
meĢğul olur. Amma buxarının yanındakı kürsüde kitab oxumaq menlikdir.
Öz növbeme çatdığıma sevinirem, indi fikrimi Kristian Qreyden savayı
iĢlere cemleye bilerem. MüĢterilerimiz çoxdur: yay mövsümü baĢlayır, hamı
temir isteyindedir. Missis Kleyton geliĢime çox sevinib.
– Ana, fikirleĢirdim ki, bu gün gelmeyeceksen!
– Tez azad oldum. Odur ki, bir-iki saat iĢleye bilerem.
– Lap yaxĢı.
O, meni anbara gönderir: ehtiyatlarımızı artırmaqdan ötrü ve tezlikle
baĢım iĢe qarıĢır.
***
Eve qayıdıb Keyti

<< 1 ... 14 15 [16] 17 18 ... 108 >>