18 yawdan asagi olanlara oxumaq olmaz...

I hissə...
Mən nifrətlə aynadakı əksimə baxıram. Saçlarım niyə dağınıqdır –
biz kimi durur! Ketrin Kavana da xəstələnməyə vaxt tapdı, indi əzabı mən
çəkməliyəm!.. Bir həftədən də az vaxt qalmıĢ buraxılıĢ imtahanlarına
hazırlaĢmaq əvəzinə, sürüĢən tellərimi hamarlamağa cəhd edirəm. ―YaĢ
saçla yatağa uzanmaq olmaz, yaĢ saçla yatağa uzanmaq olmaz‖ – bu
mantranı bir neçə dəfə təkrarlayaraq yapıxmıĢ tüklərimi qaydaya salmağa
cəhd edir və yorğunluqdan gözlərimi yumuram. Aynadan mənə solğun
simalı, tünd-Ģabalıdı saçlı və sifəti üçün çox iri olan, mavi gözlü qız
boylanır. Yeganə çıxıĢ yolu – saçları at quyruğu kimi peysərdə yığmaqdır:
belədə, heç olmasa, abırlı görünər.
Keyt – otaq qonĢumdur. ĠĢə bir bax, adını belə heç vaxt eĢitmədiyim
bir sənaye maqnatından tələbə qəzeti üçün müsahibə götürəcəyi bir gün qrip
onu yatağa sərib. Buna görə də müsahibə üçün onun yerinə mən getməli
olacam. Bugün-sabah imtahanlardır, tamamlanmamıĢ kurs iĢləri... və bu
axĢam öz iĢlərimlə məĢğul olmalıydım, amma bunun yerinə, Sietli
mərkəzinə doğru altmıĢ beĢ mil yol ölçməliyəm – ―Qrey enterprayzes‖in baĢ
direktoru ilə görüĢmək üçün. Sirli Mister Qrey – tanınmıĢ sahibkar və
universitetimizin ən böyük sponsoru, vaxtı qızıl, mənim vaxtımdan da
dəyərli bilən insan – Keytə müsahibə verməyə razılıq verib. ―Hər gün ələ
düĢməyən bəxt‖, – dedi Keyt. Lənətə gəlsin onun ictimai fəaliyyətini!
O, divanda özünə yer eləyib.
– Hirslənmə, Ana! Düz doqquz ay müsahibə üçün onu dilə
tutmuĢam. Ġndi vaxtı dəyiĢməli olsam, yarım il xahiĢi-xahiĢə calamalıyam.
O vaxtacan hər ikimiz universiteti bitirərik. Redaktor kimi bu Ģansı əldən
buraxa bilmərəm. YaxĢı da, xahiĢ edirəm!Keyt mənə xırıltılı, soyuqlamıĢ səslə yalvar-yaxar edir. Bunu,
görəsən, necə bacarır? Hətta xəstə ikən o, elf kimi füsunkardır: qızılı-kürən
saçlar kip halda bir-birinə oturub; qızarmıĢ, yaĢarmıĢ yaĢılı gözlər isə
bununla belə Ģölə saçır.
– Əlbəttə, gedərəm, Keyt. Sənə