anlayıram ki, Rey artıq qayıdıb və
çadırdakı hay-küy daha da güclənib. Sən demə, biz tək deyilmiĢik. Lənət
Ģeytana, mən indicə onun kənizi olmağa razılıq verdim. Kristian Reyə
baxaraq gülümsəyir, onun gözləri sevincdən parlayır.
– Аna, bəlkə nahar edək?
– YaxĢı.
Mən gözlərimi döyərək Reyə baxır və özümə gəlməyə çalıĢıram.
―Sən nə elədin?‖ – təhtəlĢüurum qıĢqırır. Daxili ilahəm geriyə salto edir,
bunu ancaq Rusiya olimpiya komandasının gimnastı bacarardı.
– Kristian, bizə qoĢularsan? – Rey soruĢur.
Kristian, iĢə baxa a! Ona yalvarıĢlı nəzərlə baxıram – təklifdən
imtina etməyini istəyirəm. DüĢünməliyəm. Lənət Ģeytana, mən neylədim?
– Sağ olun, mister Stil, iĢlərim var. GörüĢümüzə Ģadam, ser.
273
www.vivo-book.com
– Elə mən də, – Rey cavab verir. – Balacamın qayğısına qal.
– Əlbəttə, mister Stil, məhz bunu etməyi nəzərdə tuturam.
Оnlar bir-birinin əlini sıxır. Azca ürəyim bulanır. Kristianın mənim
qayğıma necə qalmaq istəyindən Reyin anlayıĢı belə yoxdur. Kristian
əlimdən tutur, dodaqlarına yaxınlaĢdırır və incə tərzdə barmaqlarımı öpür,
onun odlu gözləri düz gözlərimin içinə baxır.
– Sonra, miss Stil, – vədedici səslə pıçıldayır o.
Ġçimdə hər Ģey bircə bu fikirdən sıxılır ki … Bir dəqiqə, ―sonra‖ nə
deməkdi?
Rey biləyimdən tutur və çıxıĢa doğru aparır.
– Deyəsən, ədəbli cavan oğlandır. Həm də maddi imkanlı. Sən özünə
daha pisini tapa bilərdin, Аna. Hərgah pis oldu ki, onun haqqında Ketrindən
xəbər tutdum, – o deyinir.
Özümü itirərək çiyinlərimi çəkirəm.
– YaxĢı sevməyi və qursasız qarmaqla balıq tutmağı bacaran oğlan
məni qane edir.
Ah, iĢə bax a, Rey Kristianı bəyənir! Əgər o bilsəydi ki …
Rey, demək olar ki, qaranlıqda məni evə gətirir.
– Anana zəng elə, – o deyir.
– Mütləq. Sağ ol ki, gəldin, ata.
– Sənin buraxılıĢ mərasimini dünyasında buraxmazdım, Аna. Səninlə
fəxr edirəm!
Ah, yox! Özümü hissiyyatlılığa qapada bilmərəm. Kövrəlirəm və
Reyi möhkəm qucaqlayıram. O sarsılaraq məni özünə çəkir və mən artıq
özümü saxlaya