ə nəfəs alır.
– Əmin oldun? Bundan baĢqa, mən bəzi Ģeyləri sınamaq istəyirəm.
– Ağrıdacaq?
– Yox, bəsdi hər Ģeyi ağrıyla bağladığın. Bu həzzdir. Məgər
indiyədək ağrı keçirməmisən?
Üzüm odlanır.
– Yox.
– Bax görürsən. Qulaq as, bu gün səhər deyirdin ki, daha çox
istəyirsən.
Qəfildən o dayanır; deyəsən, özünü azca itirib.
Bax ha! Bu nə anlam verir?
О, biləyimi sıxır.
– Biz bunu kənizim olmadığın günlərdə də sınaya bilərik. Bilmirəm
nə alınacaq, bilmirəm... birini o birindən necə ayırmaq olar?.. Güman ki, heç
nə alınmayacaq, amma mən sınamaq istəyirəm. Deyək ki, həftədə bir gecə.
Pis fikirləĢməyib a! Çənəm yerə dəyir, təhtəlĢüurum heyrətdədir.
Kristian Qrey ―daha çox‖a razıdır! О sınamaq istəyir! TəhtəlĢüurum divanın
arxasından boylanır, amansız yırtıcı simada əvvəlki kimi sarsıntı ifadəsi var.
– Ancaq bir Ģərtim var, – Kristian ehtiyatla deyir.
– Hansı? – nəfəsimi buraxıram. Mən razıyam. Ġstədiyin hər Ģey.
– Universiteti bitirməyin münasibətilə aldığım hədiyyəni sidq-ürəklə
qəbul edəcəksən.
Qəlbimin dərinliyində bunun nə olduğunu bilirəm. Bütün bədənimlə
ürpənirəm.
– Gedək, – Kristian əmr edir və sıçrayıĢla məni ayağa qaldırır.
О, gödəkcəni çıxarır, onu çiynimə atır və məni qapıya doğru aparır.
Evin yanında qırmızı bir maĢın dayanıb – ikiqapılı kompakt ―Audi‖.
291
www.vivo-book.com
– Bu sənindir. Təbrik edirəm, – Kristian deyir, məni özünə tərəf
çəkir və saçlarımı öpür.
О, mənə lənətə gəlmiĢ avtomobil alıb, görünüĢə görə, təptəzə. Kitab
az idi, indi də bu! KarıxmıĢ halda maĢına baxır və nə hiss etdiyimi anlamağa
çalıĢıram. Bir tərəfdən, baĢlıca hissim – qəzəbdir, ikincisi – Kristiana
minnətdarlıq... Onun hərəkətindən heyrətdəyəm, amma yenə də baĢlıca hiss
– qəzəb mənə hakim kəsilib. Hə, mən qəzəblənirəm, xüsusən kitablarla bağlı
ona dediyim bir yığın sözdən sonra… amma o, bu maĢını haçan alıb.
Kristian əlimdən tutur və cığırla yeni avtomobilə doğru aparır.
– АnasteyĢa, sənin ―Folksvagen‖in çox köhnədir və düzünü desək,
çox