ə sübut etmək istəyirəm ki, mənimsən, əgər sənə bu cındır
maĢını almaq istəyirəmsə, deməli, alacam, – o nərildəyir. – Ġndisə səni evə
aparaq və soyunduraq.
Kristian mənə kobud və Ģirin öpüĢ bəxĢ edir. Deyəsən, o əməlli-baĢlı
hirslənib. Əlimdən tutaraq məni evə aparır, dübbədüz otağıma…
TəhtəlĢüurum yenidən divan arxasında gizlənir və əlləriylə baĢını gizlədir.
Kristian gecə çırağını yandırır və mənə baxaraq dayanır.
– Zəhmət olmasa, mənə hirslənmə, – pıçıldayıram.
Onun baxıĢı heç nə ifadə eləmir, soyuq boz gözlər bulanıq ĢüĢənin
qırıntılarına bənzəyir.
– Kitab və maĢın məsələsinə görə peĢmanam, – deyib susuram.
Kristian düĢüncəli halda susur.
– Hirslənərkən səndən qorxuram, – ona baxaraq nəfəsimi buraxıram.
293
www.vivo-book.com
О, baĢını yelləyir və gözlərini yumur. Gözlərini açdıqda üzünün
ifadəsi artıq yumĢalmıĢ olur. О, dərindən ah çəkir və udqunur.
– Çevril, – deyir. – Səni bu paltardan çıxarmaq istəyirəm.
Əhvali-ruhiyyənin növbəti dəyiĢkənliyi... bu, adamdan asılı məsələ
deyil. Ġtaətkarlıqla çevrilirəm, ürəyim dəlicəsinə çırpınır, naqolaylıq tədricən
istəklə çıxdaĢ edilir, ehtiras qanla bütün bədənimə yayılır və hardasa içimin
dərinliklərində yumaqlanır. Kristian kürəyimdəki saçları toplayır və onlar
dalğavari olaraq sağ çiynimdən sinəmə yayılır. О, Ģəhadət barmağıyla
peysərimə toxunur və əzabverici ləngliklə fəqərə sümüyüm boyu
sürüĢdürür. Cilalı dırnağıyla belimi azca cızır.
– Bu paltar xoĢuma gəlir, – Kristian donquldanır. – Sənin qüsursuz
dərinə baxmaq xoĢuma gəlir.
Belimin ortasında barmağın hərəkəti paltarın kənarında dayanır.
Kristian barmağını parçaya soxur və məni özünə elə çəkir ki, arxam ona
yapıĢır. Onun bədənimə necə nüfuz etdiyini və saçlarımı qoxuladığını
duyuram.
– Səndən elə gəĢəng qoxu gəlir ki, АnasteyĢa, elə Ģirin ki!..
О, burnuyla qulağıma toxunur, boynumla aĢağı enir və çiynimdə
zərif, incə öpüĢ sədəfi qoyur. Tənəffüsüm sürətlənir, indi o kəsik, ümidlə
doludur. Kristianın barmaqlarını libasımın