a Stil
Mövzu: Özün ehtiyatlı ol!
Tarix: 26.05.2011, 00:09
Kimə: Kristian Qrey
Çünki heç vaxt mənimlə qalmırsan.
Bax belə... qoy fikirləĢsin. Noutbuku qətiyyətlə qapadıram, əslində
bu qətiyyəti özümdə hiss eləmir və yatağa uzanıram. Gecə çırağını
yandırıram və tavana baxıram. Gün yaman yorucu oldu: baĢdan-baĢa əsəbi
təlatümlər... Reylə vaxt keçirmək xoĢ oldu. О, pis görünmür və nə qədər
qəribə də olsa, Kristianı dəstəkləyir. Hələ çənəsiboĢ Keyti demirəm.
Kristianın bir vaxtlar aclıq çəkməsi barədə etiraf. Bu necə olub, lənət
Ģeytana? Ġlahi, maĢın. Mən Keytə maĢın barədə heç nə demədim!.. Kristian
məni iĢə saldığını heç düĢünməyibmi?
Hə, bir də bu gün o, ilk dəfə məni vurdu. Məni heç vaxt
döyməyiblər. BaĢımı gör nə cür iĢlərə soxmuĢam. Keytin geri dönməsi göz
yaĢlarımı saxlamaqda mənə kömək oldu, amma indi onlar asta-asta
gözlərimdən, gicgahlarımdan qulaqlarıma doğru süzülür. Mən emosional
baxımdan qılaflı bir adama aĢiq olmuĢam və bu eĢqdən düz-əməlli bir Ģey
alınmayacaq – taqətsiz halda bunu anlayıram. Öz etirafına görə o, zülmün
əlli çalarına məruz qalıb. Necə? Niyə? Bu, əlbəttə, dəhĢətdir və Kristianın
uĢaq vaxtı dözülməz iĢgəncələrə məruz qalması fikrindən mən daha
möhkəm ağlayıram. ―O bir az normal olsaydı, səni istəyərdi‖, –
təhtəlĢüurum kinayəylə qeyd edir və qəlbimin dərinliyində onunla razıyam.
Üzümü balıĢla gizlədirəm və sanki Ģlüzlər açılır – uzun illərdən sonra ilk
dəfə ağlayıram və özümü toxtada bilmirəm.
Zülmət gecədən məni Keytin qıĢqırığı ayırır.
―Burda nə ölümün var?‖
―Yox, olmaz!‖
318
www.vivo-book.com
―Bu dəfə baĢına nə oyun açmısan?‖
―GörüĢdüyünüz vaxtdan o, daim ağlayır!‖
―Hünərin var, ora girəsən!‖
Kristian otağıma dürtülür və salamsız-kəlamsız iĢığı yandırır. Mən
ixtiyarsız büzüĢürəm.
– Ġlahi, Ana! –Kristian donquldanır, iĢığı söndürərək yanıma cumur.
– Burda nə iĢin var? – hönkürtü arası gücə tələffüz edirəm.
Bax da, heç cür toxtaya bilmirəm. Kristian gecə çırağını yandırır və
mən yenə gözlərimi qıyıram.