beĢ zəng və bir səsli
ismarıĢ. ĠsmarıĢa qorxa-qorxa qulaq asıram. Bu Kristiandır.
Məncə, sənin mənim ümidlərimə uyğunluğu öyrənmən zəruridir.
Mən heç də ən səbirli adam deyiləm. Əgər iĢdən sonra mənimlə əlaqə
saxlayacağını deyirsənsə, zəhmət çək, vədini yerinə yetir. Əks halda narahat
olacam, narahatlıqsa mənimçün alıĢdığım hiss deyil və mənim ona
dözümüm yoxdur. Mənə zəng elə.
Poxlu kvadrat. Yəni o, həmiĢə mənə təzyiq göstərəcək? Kədərlə
telefona baxıram. Kristian, demək olar ki, məni boğur! Qorxudan
diksinirəm, onun nömrəsini arayır və düyməni basıram. Cavab gözləyir və
339
www.vivo-book.com
hiss edirəm ki, ürəyim indicə yerindən çıxacaq. Ola bilsin ki, о, bədənim
yeddi ayrı-ayrı çalara düĢənədək məni döyəcək. Axmaq fikirdir.
– XoĢ gördük, – Kristian sakitcə deyir.
Müvazinəti güclə saxlayır, gözləyirdim ki, o acıqlı danıĢacaq, amma
səsində rahatlıq var.
– Salam, – pıçıldayıram.
– Səninçün narahat idim.
– Bilirəm. BağıĢla ki zənglərinə cavab verə bilmədim, amma hər Ģey
qaydasındadır.
Hansısa müdətə o susur, sonra buz kimi soyuq nəzakətlə soruĢur:
– AxĢamı yaxĢı keçirdin?
– Hə, Keytlə yır-yığıĢı bitirdim, sonra Xoseylə Çin yeməyi yedik.
Xosenin adını çəkərkən gözlərimi qapadıram. Kristian heç nə demir.
– Bəs sən? – əsəbi pauzanı doldurmaq üçün soruĢuram.
Ġstəyir ki, Xoseyə görə özümü günahkar hiss edim? Nəhayət,
Kristian ah çəkir.
– Mən adama ölü darıxdırıcılıq gətirən Ģam yeməyindəydim,
xeyriyyə üçün ianə toplantısı ilə bağlı... və imkan düĢən kimi ordan çıxıb
getdim.
О elə kədərli və asta danıĢır ki, ürəyim ağrıyır. Onun gecələr, öz
nəhəng salonunda royal arxasında oturaraq acılı-Ģirinli melodiyanı necə ifa
etməsini təsəvvürümə gətirirəm.
– Mənimlə olmanı istəyirəm, – pıçıldayıram.
Onu qucaqlamaq və təskinlik vermək istəyirəm; hətta o, imkan
verməsə belə. Onun yanımda olmasını istəyirəm.
– Doğrudan? – o, nəvaziĢlə tələffüz edir.
Bax a! Kristiana heç oxĢamır və baĢımda ehtiras sancılarını
duyuram.
– Hə, – nəfəsimi