i buraxıram.
Bütöv bir əbədiyyət keçir və ağır-ağır köks ötürür.
– Bazar günü görüĢərik?
340
www.vivo-book.com
– Hə, Bazar günü, – donquldanıram, bədənimdən ürpərti keçir.
– Gecən xeyrə qalsın.
– Gecəniz xeyrə qalsın, ağa.
Kəskin ah çəkməyinə əsasən, Kristian onu belə adlandıracağımı
gözləmirdi.
– Sağ-salamat köçəsiniz, АnasteyĢa, – kübar danıĢır.
Biz yeniyetmələr kimi telefondan asıla qalmıĢıq və heç birimiz də
dəstəyi birinci asmaq istəmirik.
– Dəstəyi qoy, – pıçıldayır və onun təbəssümünü duyuram.
– Yox, birinci sən.
Bilirəm ki, o gülümsəyir.
– Ġstəmirəm.
– Elə mən də.
– Bərk hirslənmiĢdin?
– Hə.
– Bəs indi hirslisən?
– Yox.
– Deməli, məni cəzalandırmayacaqsan?
– Yox. Mən hal adamıyam.
– Buna fikir vermiĢəm.
– Dəstəyi asa bilərsiniz, miss Stil.
– Siz doğrudanmı bunu istəyirsiniz, ağa?
– Get yat, АnasteyĢa.
– BaĢ üstə, ağa.
Ġkimiz də xətdə qalırıq.
– Maraqlıdır, sən nə vaxtsa buyrulanı yerinə yetirəcəksənmi?
Kristianın səsində narazılıqla qarıĢıq Ģən heyrət duyulur.
– Ola bilsin, Bazar günündən sonra görərik, – deyirəm və ―No‖
düyməsini basıram.
341
www.vivo-book.com
Eliot dayanaraq öz iĢinə tamaĢa edir. О, indicə Payk-Pleykmarketdəki
mənzilimizdə televizoru peyk antenasına qoĢub. Keytlə divana
sərələnərək hırıldayırıq, Eliotun drellə ustalıqla rəftar etməsi dodağımızı
qaçırıb. Yastı ekran mənzilə çevrilmiĢ keçmiĢ anbarın kərpic divarında nəsə
qəribə görünür, amma məncə, buna alıĢacam.
– Görürsənmi, balaca, beĢ dəqiqəyə hazır oldu.
Eliot geniĢ, saf diĢlərini göstərərək gülümsəyir, Keyt bu
təbəssümdən divanda əriyib axır. Bu cütlüyə baxıb göz süzdürürəm.
– Balaca, səninlə elə qalmaq istəyirəm ki... amma bacım Parisdən
qayıdıb. Bu gün ailəvi Ģam yeməyində olmalıyam; mütləq ora getməliyəm.
– Bəlkə Ģam yeməyindən sonra gələsən? Keyt qətiyyən özünə xas
olmayan xəfif səslə soruĢur.
YeĢiyi açmaq bəhanəsi ilə yerimdən qalxır və mətbəxə gedirəm.
Deyəsən, onlar bu an bir-birini əzizləyəcək.
– Baxarıq, bəlkə aradan çıxa