r mağazanı necə
gəzib dolaĢdığını təsəvvüümə gətirir və allanıram. Liftin qapısı açılır və mən
bir saylı mənzilin qarĢısında peyda oluram.
Teylor ikiqat qapıda dayanıb və mənim liftdən necə çıxdığıma
tamaĢa edir.
– Günaydın, miss Stil.
– О-o... xahiĢ edirəm, məni sadəcə Ana çağırın.
– Аna, – Teylor gülümsəyir. – Misret Qrey sizi gözləyir.
Buna heç Ģübhə edən də yoxdur.
346
www.vivo-book.com
Kristian qonaq otağındakı divanda əyləĢib və bazar günü çıxan
qəzetləri oxuyur. Teylor məni içəri keçirərkən o, baĢını qaldırır. Otaq
yaddaĢımda qaldığı kimidir. Burda olduğum müddətdən bir həftə keçib,
amma indi daha böyük görünür. Kristian sakit və təmkinli görünür, sözün
düzü, ilahi görünüĢü var. Əynində enli kətan köynək və cins Ģalvar var; özü
də ayaqyalındır. Saçları pırtlaĢıqdır, boz gözlərdə dəcəl parıltı var. О ayağa
qalxır və mənə doğru gəlir, sanki heykəltəraĢın yonduğu dodaqlarda heyrətli
və dəyərləndirici təbəssüm var.
Tərpənməz qapıda dayanmıĢ, onun gözəlliyindən iflic olmuĢam və
Ģəhvət təĢnəsindəyəm. Aramızda yenə tanıĢ elektrik qığılcımı keçir,
Kristianın cazibəsinə necə düĢdüyümü hiss eləyirəm və qarnımda yavaĢ-
yavaĢ istək oyanır.
– M-m-m… bu paltar, – mənə nəzər yetirərək Kristian razılıqla
donquldanır. – XoĢ gəlmisiniz, miss Stil, – o pıçıldayır və çənəmdən tutaraq
dodaqlarıma zərif öpüĢ qondurur.
Dodaqlarının toxunuĢundan bədənimi əsməcə tutur. Tənəffüsüm
sürətlənir.
– Salam, – pıçıldayıram və və üzüm allanır.
– Vaxtında gəldin. Dəqiqlik xoĢuma gəlir. Gedək. – О, əlimdən tutur
və məni divana sarı aparır. – Sənə bəzi Ģeyləri göstərmək istəyirəm.
Otururuq və o, mənə ―Sietl tayms‖ı uzadır. Səkkizinci səhifədə
buraxılıĢ mərasimindəki Ģəklimiz var. Bax a! Mən qəzet fotosundayam.
ġəkilaltını oxuyuram.
Kristian Qrey VaĢinqton Universitetinin (Vankuver) buraxılıĢ
mərasimində görlfrendi ilə.
Gülürəm.
– Deməli, artıq sənin görlfrendinəm.
– Ona oxĢayır. Əgər bunu qəzetdə yazıblarsa, deməli, həqiqətdir. –
О, göz vurur.
Kristian