ġirin, yandırıcı
ağrıdan bədənim təlatümə gəlir.
Daha bir dövrə... bu dəfə zərbə döĢümü yandırır və mən baĢımı geri
atıram, əsəblərim zəng çalır. Qamçı ikinci məməmə toxunur… qısa, Ģirin
iĢgəncə. DöĢlərim ĢiĢir və zərbələr altında bərkiyir, ucadan inləyərək mən
dəri qandallardan asıla qalıram.
– Sənə xoĢdur? – Kristian nəfəsini buraxır.
– Bəli.
О, yanlarıma vurur. Bu dəfə qamçı dərimi ağrılı göynədir.
– Nə ―bəli‖?
– Bəli, ağa, – zingildəyirəm.
Kristian dayanır, amma mən onu görmürəm. Qapalı gözlərimlə
hisslərimi aydınlaĢdırmağa çalıĢıram: onlar bütün bədənimdə dolaĢır.
361
www.vivo-book.com
Kristian yavaĢça qarnıma sancılı zərbələr endirir və zərbələr getdikcə daha
aĢağılara doğru enir. Bilirəm onlar hara yönəlib, gücü toplayıram, amma
dözə bilməyib bərkdən çığırıram: qamçı klitorumu yandırır.
– О-о-о… xahiĢ edirəm!
– Sakit! – o əmr edir və yenidən arxama zərbə endirir.
Heç bilməzdim ki, hər Ģey belə olacaq … sanki itmiĢəm. Hisslər
dənizində yox olmuĢam. Qəfildən Kristian qamçını ayaqlarım arasında
gəzdirir – qasıqdakı tüklər arasından vaginin giriĢinə doğru.
– Bax gör necə nəmsən, АnasteyĢa. Gözlərini və ağzını aç.
Mən ovsunlanmıĢ halda əmri icra edirəm. О, qamçının ucunu ağzıma
soxur, lap yuxumdakı kimi. Bax a!
– Öz dadına bax. Yala. Daha möhkəm yala, balaca.
BaxıĢlarımız toqquĢur və mən qamçını dodaqlarımla tuturam.
Dərinin açıq qoxusu Ģəhvətimin duzlu tamına qarıĢıb. Kristianın gözləri od
tutub yanır. O, öz mühitindədir.
О, qamçını ağzımdan çıxarır, məni tutaraq ehtirasla öpür, onun dili
ağzıma girir. Kristian məni özünə çəkir, sinələrimiz bir-birinə dayaqlanır.
Mən dəlicəsinə ona toxunmaq istəyirəm, amma bunu edə bilmirəm: əllərim
baĢım üzərində qandallanıb.
– Оoo.., АnasteyĢa, füsunkar dadın var! – Kristian nəfəsini buraxır. –
Qurtarmaq istəyirsən?
– XahiĢ edirəm! – yalvarıram.
Qamçı yanlarımı göynədir. Оy!
– Nə ―xahiĢ edirəm‖?
– XahiĢ edirəm, ağa, – sızlayıram.
О, zəfərlə gülümsəyir.
– Bunun vasitəsiylə? – qamçını