Ģalvardadır.
– Əla, balaca, – Kristian pıçıldayır. – Ağrıdırdı?
– Yox, – nəfəsimi buraxıram.
Gözlərim qapanır. Niyə bu qədər yorulmuĢam?
363
www.vivo-book.com
– Sənsə ağrı gözləyirdin? – o, məni özünə çəkərək pıçıldayır və
üzümdən saçları kənara çəkir.
– Hə.
– Görürsəm ki, АnasteyĢa, qorxu əsasən baĢındadır. – О susur, sonra
soruĢur: – Bunu təkrarlamaq istərdin?
Bir anlığa fikrə gedirəm, yorğunluq beynimi dumanlandırıb …
Təkrarlamaq?
– Bəli, – astaca deyirəm.
Kristian məni möhkəm qucaqlayır.
– YaxĢı. Elə mən də, – o, yavaĢca tələffüz edir və nəvaziĢlə məni
öpür. – Amma biz səninlə hələ bitirməmiĢik.
Hələ bitirməmiĢik!? Bax a! Mənə bəs edir. Tamamilə əldən
düĢmüĢəm və yuxuyla mübarizə aparıram, amma deyəsən, mənasız.
Kristianın sinəsində uzanmıĢam, gözlərim qapalıdır, о, əlləri və ayaqları ilə
mənə sarılıb və mən özümü... təhlükəsizlikdə və çox rahat hiss edirəm.
Bəlkə o, mənə yatmaq imkanı verəcək, yaxud heç olmasa, yuxumu almaq?
Aha, gözlə. Axmaq fikirlərdən dodaqlarımı əyir, çevrilirəm və burnumu
Kristianın sinəsinə dayayıram, onun misilsiz ətrini içimə çəkirəm, amma
Kristian o dəqiqə bədənini gərir… lənət Ģeytana. Gözlərimi açıram. О,
diqqətlə mənə baxır.
– Lazım deyil, – xəbərdaredici tərzdə nəfəsini buraxır.
Üzüm allanır və baxıĢımı onun sinəsinə yönəldirəm. Sinəsindəki
tüklərin arasından dilimi sürüĢdürərək onu elə öpmək istəyirəm ki!..
Qəfildən Kristianın sinəsində bir neçə dairəvi çapıq görürəm. ―Suçiçəyi?
Qızılca?‖ – yayğın halda düĢünürəm.
– Qapı ağzında diz üstə dayan, – o əmr edir, oturur, məni buraxır və
ələrimi dizlərim üstə qoyur. Kristianın səsində artıq hərarət yoxdur,
temperatur bir neçə dərəcə düĢüb.
Naqolay Ģəkildə qalxır, qapıya doğru gedir və otururam: buyrulduğu
kimi. Titrəyirəm, mən çox, çox yorulmuĢam və özümə qətiyyən hakim
deyiləm. Kim düĢünə bilərdi ki, bu otaqda misilsiz həzz dadacam? Və kimin
364
www.vivo-book.com
ağlına gələrdi ki, bu son dərəcə əzablı olacaq. Gözü doymuĢ bədən