i silkələyir, mən az qala irəli yıxılıram.
– Özünü saxla, АnasteyĢa! – qıcırdılmıĢ diĢləri arasından bağırır o.
Mən sütundan daha möhkəm yapıĢır, yırğalanıram, o, yenidən və bir
daha içimə soxur, barmaqlarını ombama daha möhkəm yeridərək.
Ayaqlarım sızıldayır, qatlanır, baĢımın dərisi göynəyir, çünki Kristian
hörüyümdən dartır… amma içimdən tanıĢ hissin baĢ qaldırdığını duyuram.
О-o, yox… ilk dəfədir ki, orqazmdan qorxuram… əgər qurtarsam… huĢumu
itirəcəm. Kristian kəskin, kobud təkanlarla hərəkət edir, xırıltılı nəfəs alır,
inləyir və aydın olmayan kəlmələr tələffüz etməklə böyürür. Bədənim ona
hay verir… nə? Özümü son həddə hiss edirəm. Qəfildən Kristian lap dibə
soxur və donub-qalır.
– Hə, Ana, mənimçün! – o, nəfəsini buraxır.
Adımı eĢitdikdə özümü artıq saxlaya bilmirəm, bədənim xoĢ hisslə
dolub-daĢır, bu duyğu sanki məni burulğana çəkib aparır, mən partlayıram
və gerçəklik yox olur.
367
www.vivo-book.com
Tədricən özümə gəlir və anlayıram ki, Kristianla birgə qurtarmıĢam.
О, döĢəyə sərələnib, mən füsunkar cinsi əlaqədən sonrakı yorğunluqdayam,
arxası ona tərəf uzanmıĢam və tavana baxıram. ―Оy…yaylı qarmaqlar‖, –
yayğın halda düĢünürəm; onları unutmuĢdum. Kristian burnunu qulağıma
dirəyib.
– Əllərini qaldır, – astaca deyir o.
Əllərim sanki qurğuĢundandır, amma mən itaətkarlıqla əllərimi irəli
uzadıram. Kristian qayçını iĢə salır və kabel qarmağından yapıĢır.
– Bu Ananı açıq elan edirəm, – bəyan edir o və plastiki kəsir.
Gülür və biləklərimi ovuĢdururam. Kristianın necə gülümsədiyini
duyuram.
– Necə də xoĢ səsdir, – o, düĢüncəli halda deyir.
Qəfildən o oturur, məni əldən buraxmır və mən onun dizləri üstə
düĢürəm.
– Günah məndədir, – o deyir, məni elə çevirir ki, keyimiĢ əllərimi və
çiyinlərimi ovuĢdurmaq rahat olsun. О, nəvaziĢlə bədənimi masaj edir,
tədricən cismim özünə gəlir.
Kristian nəyi nəzərdə tuturdu?
Kristiana tərəf çevrilir, onun nəyi nəzərdə tutduğunu anlamağa
çalıĢıram.
– Nəsə sən çox nadir hallarda gülürsən.
–