qaldırmır. Pəncərədən boylanır və ĢüĢə arxasındakı
peyzajın dəyiĢdiyini görürəm. Biz körpüdən keçirik, ətrafda mürəkkəb
rəngli zülmət mövcuddur. Zülmət gecə daxili əhvali-ruhiyyəmi əks etdirir, o
sanki məni özünə bürüyür və boğur.
Kristiana baxıram və baxıĢlarımız toqquĢur.
– Nə yaman fikrə getmisən? – o soruĢur.
Üz-gözümü turĢudaraq köks ötürürəm.
– Doğrudanmı hər Ģey bu qədər pisdir?
– Beynindən nə keçirdiyini bilmək istərdim.
376
www.vivo-book.com
Kristian özündənrazı halda gülümsəyir.
– Mən də sənin... – sakitcə deyir o və Teylor maĢını gecənin içindən
Belvyu qəsəbəsinə çatdırana kimi susur.
***
Artıq təxminən saat səkkizdir, ―Аudi‖ dönərək müstəmləkə
üslubunda tikilmiĢ malikanənin giriĢ cığırına çıxır. Qapısını qızılgüllər
sarmıĢ ev möhtəĢəmdir. Sanki rəsm əsərindən gerçəyə köçürülüb.
– Hazırsan? – Kristian soruĢur, Teylor da maĢını nəhəng giriĢ qapısı
ağzında saxlayır.
BaĢımla təsdiqləyirəm və kristian dəstəkləyici tərzdə ovcumu sıxır.
– Mənimçün də bu ilk dəfədir, – o pıçıldayır, sonra hiyləgərcəsinə
gülümsəyir. – mərc gəlirəm ki, əynində tuman olmadığına heyifsilənirsən.
Allanıram. Onu tamam unutmuĢdum. XoĢbəxtlikdən Teylor qapını
mənimçün açmaqdan ötrü maĢından çıxıb, odur ki, söhbətimizin
məzmunundan onun xəbəri yoxdur. QaĢqabaqlı halda Kristiana baxıram, osa
cavab olaraq geniĢ gülümsəyir. Üzümü yana tutaraq maĢından düĢürəm.
Doktor Qreys Trevelyan-Qrey artırmada dayanıb, bizi gözləyir. О,
eleqant-zövqlü solğun-mavi ipək paltardadır, yanında gümanıma görə,
mister Qrey – ucaboy, sarıĢın və Kristian kimi, özünə görə gözəl kiĢi
dayanıb.
– АnasteyĢa, sən artıq anam Qreyslə tanıĢsan. Bu isə atamdır, Kerrik.
– Mister Qrey, tanıĢlığımıza Ģadam.
Gülümsəyir və onun əlini sıxıram.
– Mən də Ģadam, АnasteyĢa.
– Ana deyə bilərsiniz.
Onun mehriban mavi gözləri var.
– Аna, sizinlə yenidən görüĢmək necə də xoĢdur! – Qreys
mehribanlıqla məni qucaqlayır. – Tez içəri keçin.
– O qız burdadır?
377
www.vivo-book.com
Evdən ciyiltili