i qıĢqırıq eĢidilir. Həyəcanlı baxıĢımı Kristiana
yönəldirəm.
– Bu, Mia olmalıdır, kiçik bacım, – o, demək olar ki... – amma tam
yox – acıqlı halda dillənir.
Kristianın sözləri arxasında dərin bağlılıq duyulur, çünki Mianın
adını çəkərkən səsinin ahəngi yumĢalır və gözləri qıyılır. Deyəsən, o, Miaya
çox bağlıdır. Mənimçün bu kəĢfdir. Və elə həmin an Mia Ģəxsən holla daxil
olur. О, təxminən mənimlə eyni boydadır: ucaboy, tökməbədənli, zil qara
saçlı.
– АnasteyĢa! Sənin haqqında o qədər eĢitmiĢəm ki! – О, boynuma
sarılır.
ĠĢə bir bax! Ġxtiyarsız gülümsəyirəm, onun hüdudsuz əzmkarlığından
lap karıxmıĢam.
– Məni ―Аna‖ çağırın, – donquldanıram. Mia məni nəhəng vestibülə
dartıb aparır. Burda döĢəmə tünd rəngli ağacdandır, yerə xalılar sərilib və
yuxarı, ikinci mərtəbəyə aparan enli, burma pilləkən var.
– Kristian heç vaxt evə qız gətirməyib, – Miaya məlumat verir, onun
gözlərində canlı parıltı oynaĢır.
Kristian gözlərini süzdürür, sual dolu baxıĢlarla qaĢlarımı qaldırıram.
O, narazı halda gözlərini qıyır.
– Mia, sakitləĢ, – Qreys incə tərzdə ona öyüd verir. – Salam, əzizim.
О, Kristianın hər iki yanağından öpür. Kristian ona hərarətli
təbəssümlə baxır, sonra atasının əlini sıxır.
Hamımız qonaq otağına keçirik. Mia əvvəlki kimi əlimdən tutub.
Otaq geniĢ, zövqlə krem, çəhrayı və açıq-mavi rəngli mebellə bəzədilib,
rahat və dəbli görünüĢü var. Keytlə Eliot divanda özlərinə yer edib, əllərində
Ģampan qədəhləri tutublar. Məni qucaqlamaqdan ötrü Keyt yerindən atılır və
Mia, nəhayət ki, ovcumu buraxır.
– XoĢ gördük, Аna! – Keyt sevinc təbəssümüylə çiçək açır, sonra
təntənəli Ģəkildə Kristianla baĢıyla salamlama iĢarəsi verir. – Kristian.
– Keyt. – О, Keytlə rəsmi üslubda danıĢır.
378
www.vivo-book.com
Onlara baxaraq üzümü turĢuduram. Eliot məni qucaqlayır. Bu nədir
belə, ―Ananı qucaqla‖ həftəsi keçiririk? Mən rəğbətin bu qədər gurultulu
ifadəsinə alıĢmamıĢam. Kristian yanımda dayanır və məni qucaqlayır: əlini
ombama qoyur və özünə tərəf