çəkir. Digərləri gözlərini bizdən çəkmir.
Sözün düzü, bu, məni əsəbiləĢdirir.
– Bir Ģey içərsiniz? – deyəsən, mister Qrey özünə gəlib. – Prosekko?
– Hə, zəhmət olmaza, – Kristianla eyni anda cavab veririk.
Ah… necə də qəribə alındı. Mia əl çalır.
– Оnlar hətta eyni cür danıĢırlar! Mən gətirərəm.
Mia otaqdan qaçaraq çıxır. Mən azca allanıram, sonra Keytlə Eliota
baxır və qəfildən anlayıram ki, Kristian məni yalnız Keytə görə evə dəvət
edib. Yüzəyüz Eliot onu Ģam yeməyinə sərbəst Ģəkildə dəvət eləyib və
razılığı da asanlıqla alıb, Kristiansa tələyə düĢüb, çünki əks halda hər Ģeyi
Keytdən öyrənəcəkdim. QaĢ-qabağımı sallayıram: Kristianı məni dəvət
etməyə vadar ediblər. XoĢagəlməz və üzücü kəĢf. TəhtəlĢüurum dərin
mənalı Ģəkildə baĢıyla təsdiqləyir, onun üzündə yazılıb: ―Nəhayət ki
anladın, səfeh qız!‖
– ġam yeməyi, demək olar ki, hazırdır, – Qreys bildirir və Mianın
ardınca otaqdan çıxır.
Kristian mənə baxır və üzünü turĢudur.
– Otur, – o əmr edir və mənə plüĢ divanı göstərir.
Ġtaətkarlıqla əmri icra edir, ayaqlarımı səliqəylə çarpazlayıram.
Kristian yanımda oturur, mənə toxunmur.
– Biz məzuniyyətimiz haqda söhbət edirdik, Аna, – mister Qrey
dostyana tələffüz edir. – Eliot Keytin ailəsiylə birgə bir həftəliyə Barbadosa
uçmaq qərarına gəlib.
Keytə sarı baxıram və o, üzümə gülümsəyir, gözlərini geniĢ açır. О,
fərəhdən iĢıq saçır. Ketrin Kavana, ləyaqətiniz hardadır?
– Bəs siz universitetdən sonra dincəlmək istəmirsiniz? – ata-Qrey
soruĢur.
– Corciyaya getmək haqda düĢünürəm, – cavab verirəm.
379
www.vivo-book.com
Kristian təəccüb dolu baxıĢlarını mənə zilləyir, bir-iki dəfə gözlərini
döyür, sonra siması yenidən təmkinli görkəmini alır. Poxa keçdik! Axı ona
heç nə deməmiĢdim.
– Corciyaya? – o, təkrarən soruĢur.
– Anam orda yaĢayır, onunla çoxdandır görüĢmürük.
– Haçan getməyi düĢünürsən? – yavaĢca maraqlanır.
– Sabah gecəyarısı.
Mia tələsmədən qonaq otağına daxil olur və solğun-çəhrayı rəngli
prosekko qədəhlərini bizə təqdim