k dabanı yumĢaq otlar arasında
batıb qalır.
– Dayan, xahiĢ edirəm, – dabanlarımı güclə otlardan ayırıram.
О dayanır və təmkinli simasıyla mənə baxır.
387
www.vivo-book.com
– Ayaqqabımın dabanları. Tufliləri çıxarmalıyam.
– Keçinərsən, – o deyir, məni qaldırır və çiyninə götürür.
Qəfildən ucadan zırıldayıram və arxama möhkəm bir Ģapalaq dəyir.
– Bağırma! – Kristian nərildəyir.
Yo-o-o-x… deyəsən, iĢlər fırıqdır. TəhtəlĢüurum diz üstə çöküb və
tir-tir titrəyir. Kristian qəzəblənib, ola bilsin ki Xoseyə, Corciya səfərimə,
mənim çılpaq g..ümə, ya da dodağımı diĢlədiyimə görə. Ġlahi, onu
hirsləndirmək elə asandır ki!
– Hara gedirik? – nəfəsimi buraxıram.
– Ellinqə, – kəskin Ģəkildə cavab verir.
BaĢım aĢağı sallanır, demək olar ki, onun ombalarına toxunuram, osa
məqsədyönlü Ģəkildə ayın iĢıqlandırdığı çəmənliklə addımlayır.
– Niyə? – Güclə nəfəs alıram, onun çiynində atılıb-düĢərək.
– Səninlə təklikdə olmalıyam.
– Nə üçün?
– Səni döymək, sonra da s..mək istəyirəm.
– Niyə? – sızlayıram.
– Bilirsən niyə, – o fısıldayır.
– Elə bilirdim, sən əhvali-ruhiyyə adamısan, – yalvarıĢlı tərzdə
nəfəsimi buraxıram.
388
www.vivo-book.com
– АnasteyĢa, sən mənim indi hansı əhvali-ruhiyyədə olduğumu
bilmirsən!
Sənin ananı!
389
www.vivo-book.com
20-ci fəsil
Kristian ellinqin taxta qapısından içəri keçir və iĢığı yandırmaq üçün
ayaq saxlayır; Fluorosent lampalar bir-birinin ardınca çıqqıldayıb yanır,
astaca uğuldayır və parlaq, kəskin iĢıq böyük taxta tikilini iĢıqlandırır.
ÇevrilmiĢ vəziyyətdə iri motorlu kateri görürəm, o sakitcə suda yırğalanır,
amma ona yetərincə baxa bilmirəm: Kristian taxta pilləkənlə məni yuxarıya
aparır.
O, qapı ağzında dayanır, dəstəyi Ģaqqıldadır, bu dəfə parlaqlıq
nizamlayıcısı olan qalogen lampalar yanır, iĢıq elə də kəskin deyil və mən
əyri tavanlı mansarda olduğumuzu görürəm. Tavan ―nyu-inqland‖ dəniz
üslubunda düzəldilib: tünd-göy və krem rəngdə, bir azca da qırmızı. Mebel,
demək olar ki, yoxdur, yalnız bir cüt