n xəcalətlə, yaxud qayğılı diqqətdən pərt olmuĢ haldadır,
ailəsinin mənə olan münasibəti onu karıxdırır əlimdən tutaraq məni özünə
tərəf çəkir.
– Siz bu nəvaziĢinizlə onu ya qorxudacaq, ya da
ərköyünləĢdirəcəksiniz, – o deyinir.
– Kristian, bəsdir özünü axmaq yerinə qoydun, – Qreys iltifatla
deyir, onun gözləri oğluna sevgiylə parlayır.
Nədənsə əminəm ki, o, Kristianı axmaq yerinə qoymur. Altdanaltdan
onları izləyirəm. Aydındır ki, Qreys onu çox sevir, həm də xalis ana
sevgisiylə. Kristian əyilir və anasını bir qədər soyuq öpür.
399
www.vivo-book.com
– Ana, – o deyir, onun səsi hansısa duyğunu gizlədir... bəlkə sitayiĢ?
VidalaĢma bitdikdə Kristian məni maĢına doğru aparır, Teylor bizi
gözləyir. Doğrudanmı bütün bu müddətdə o, bizi gözləyib? Teylor
mənimçün qapını açır və mən ―Audi‖nin arxa oturacağına dürtülürəm.
Gərginliyin bir qədər tədricən azaldığını duyuram. Hə, əcəb gün
keçirdik! Mən fiziki və ruhi cəhətdən əldən düĢmüĢəm. Teylorla qısa
söhbətdən sonra Kristian yanımda oturur və üzünü mənə tutur.
– Deyəsən, ailəmin də xoĢuna gəlmisən, – mızıldanır.
―Ailəmin də?‖ Evə necə dəvət olunmağımla bağlı səfeh fikir yenə
beynimi yeyir. Teylor maĢını iĢə salır və giriĢ cığırındakı iĢıq dairəsindən
Ģosenin zülmətinə çıxır. Diqqətlə Kristiana baxıram, о da mənə.
– Noolub? – o, astaca soruĢur.
Özümü ani itirirəm. Yox, ona demək lazımdır. Daima Ģikayətlənir ki,
onunla söhbət eləmirəm.
– Məncə, sən məni valideynlərinlə görüĢdürməyə məcbur olmuĢdun,
– sakit və inamsız tərzdə deyirəm. – Əgər Eliot Keyti dəvət eləməsəydi, mən
də dəvət olunmazdım.
Qaranlıqda onun siması görünmür, amma o heyrətlənərək baĢını
yana əyir.
– AnasteyĢa, valideynlərimlə tanıĢ olmana Ģadam! Bu qərarsızlıq
səndə hardandır? Məni təəccübləndirirsən. Sən güclü, ləyaqətli gənc
400
www.vivo-book.com
qadınsan, amma deyəsən, özün özünü anlamaq gücündə deyilsən. Əgər
onlarla görüĢməni istəməsəydim, onda burda olmazdın. Deməli, bütün günü
Ģübhələr səni didib?
Bax a!