Kristian mənim bura gəlməyimi istəyib! Məncə, o, səmimi
danıĢır və heç nə gizlətmir. Deyəsən, burda olmamağı həqiqətən sevinir…
Damarlarıma xoĢ hərarətli qanın necə yayıldığını duyuram.
Kristian baĢını yelləyir və əlimdən tutur. Əsəbi halda Teylora
baxıram.
– Teyloru unut. Məninmlə danıĢ.
Çiyinlərimi çəkirəm.
– Hə, Ģübhə edirdim. Və bir də Corciya haqda ona görə dedim ki,
Keyt Barbadosdan söz saldı. Əslində hələ qərar verməmiĢəm.
– YaxĢı, sən ananı görmək istəyirsən?
– Hə.
Kristian qəribə tərzdə mənə baxır və susur, sanki öz-özüylə mübarizə
aparır.
– Səninlə gələ bilərəm? – nəhayət, o soruĢur.
Nə?!
– E-e-e... Məncə bu, yaxĢı ideya deyil.
– Niyə?
401
www.vivo-book.com
– Ümid edirəm bu... inadkarlıqdan dincələrəm və hər Ģeyi düĢünübdaĢınaram.
О, sarsılmıĢ halda mənə baxır.
– Səncə, mən çox inadam?
GülüĢümü boğa bilmirəm.
– Bu hələ yumĢaq sözdür!
Yandan ötən fənərlərin iĢığında Kristianın dodağının əyildiyini
görürəm.
– Nə lağ edirsiniz, miss Stil?
– Buna cəsarət eləməzdim, mister Qrey, – saxta ciddiliklə cavab
verirəm.
– Mənəsə elə gəlir ki, cəsarət elədiniz. Siz mənə lağ edirsiniz, həm
də tez-tez.
– Çox nəĢəlisən.
– NəĢəli?
– Bəli.
– ―NəĢəli‖ hansı mənada, yəni gülməli, yoxsa yelbeyin?
– О-o… həm o, həm də bu, üstəlik, yetərindən artıq.
– Konkret desək?
– Özün tap.
402
www.vivo-book.com
– Qorxuram, sənə münasibətdə heç bir açma düzgün olmayacaq,
АnasteyĢa, – Kristian acı-acı deyir, sonrasa sakitcə əlavə edir: – Corciyada
nə haqda fikirləĢmək istəyirsən?
– Bizim barəmizdə, – pıçıldayıram.
О, təmkinli halda mənə baxır, sonra deyir:
– Dedin ki, sınayarsan.
– Bilirəm.
– Fikrini dəyiĢdin?
– Ola bilər.
Kristian qurcalanır, sanki oturmaqla narahatdır.
– Niyə?
Zəhrimara qalasan. Söhbət birdən-birə niyə ciddi və mühüm Ģəkil
aldı? Tamamilə gözlənilmədən, imtahan kimi... mən buna hazır deyiləm.
Ona nə deyim? Deyəsən, səni sevirəm, sənsə məni ancaq oyuncaq sanırsan...
Çünki sənə toxuna bilmirəm və hisslərimi üzə