ə çıxarmaqdan çəkinirəm: ya
qapanacaqsan, ya da söyəcəksən, yaxud bundan da pis – vuracaqsan! Nə
deyim?
Pəncərəyə sarı çevrilirəm. MaĢın körpüdən keçir. Kristianla zülmətə
qərq olmuĢuq,; o, fikirlərimizi və duyğularımızı gizlədir, hərgah bundan
ötrü bizə gedə lazım deyil.
– Niyə, AnasteyĢa? – Kristian inad edir.
403
www.vivo-book.com
Çiyinlərimi çəkirəm. Öz sualı ilə o, məni dalana dirəyib. Onu itirmək
istəmirəm, bütün tələblərinə, nəzarət eləmək tələbatına, qorxulu meyillərinə
baxmayaraq. Heç zaman özümü bu qədər canlı hiss eləməmiĢəm. Onunla
yanaĢı oturmaq xoĢuma gəlir. О elə iddialı, seksual, zəkalı və əyləncəlidir
ki... Bircə qəribəlikləri olmaya… hə, üstəlik o, mənə ağrı vermək istəyir. O
deyir ki, iradlarımı nəzərə alacaq, amma yenə də qorxuram. Nə deyim?
Qəlbimin dərinliyində mən sadəcə daha çox Ģey umuram, daha çox bağlılıq,
daha Ģən və dəcəl Kristian… daha çox sevgi.
О, ovcumu sıxır.
– Mənimlə danıĢ, АnasteyĢa. Səni itirmək istəmirəm. Bu həftə… – О
susur.
Körpünün sonuna çatırıq, küçə fənərlərinin neon iĢığı yenidən yolu
iĢıqlandırır və Kristianın siması gah aydınlanır, gah da qaranlıqda itir.
Yerinə düĢən məcazdır. Nə vaxtsa romantik qəhrəman hesab elədiyim bu
adam – eyni zamanda həm öz zirehində parlayan ağ cəsur və öz sözlərinə
görə məkrli cəngavərdir. Kristian qəhrəman deyil, məni zülmətə aparan
ciddi emosional pozğunluqları olan adamdır. Onu iĢığa çıxara biləcəyəmmi?
– Mən əvvəlki kimi daha çox istəyirəm, – pıçıldayıram.
– Bilirəm. ÇalıĢaram.
Gözümü döyür, ona baxıram, Kristian ovcumu buraxır və ehtiyatla
çənəmdən tutaraq dartır və diĢlənmiĢ dodağımı sərbəst buraxdırır.
404
www.vivo-book.com
– ÇalıĢaram, АnasteyĢa, səninçün.
О, elə səmimi danıĢır ki, özümə hakimliyi itirirəm. Təhlükəsizlik
kəmərini açır, Kristianın dizləri üstə otururam – onu heyrətdə qoyuram.
BaĢından tutaraq onu qucaqlayıram, möhkəm öpürəm və saniyədən də az
qısa müddətdən sonra o, öpüĢlərimə cavab verir.
– Bu gün mənimlə qal, – nəfəsini