onun özü və komandasıyla görüĢmək istəyirəm,
beyin hücumuna keçmək vaxtıdır. YaxĢı, zəngi Andreanın telefonuna ötür…
O gözləyir: öz kainatının ağası; qəsrinin ayağındakı xırda insan
fiqurlarını seyr edərək.
– Andrea…
Kristian gözlərini qaldırır və məni görür. ġirin təbəssümdən dodaqlar
dartınır və onun baxıĢından əriyirəm, kəlmə kəsə bilmirəm. О, dünyada ən
yaraĢıqlı kiĢidir, qüllənin aĢağısındakı insanlarçün yetərindən artıq gözəldir,
elə mənimçün də. ―Yox, – bu, daxili ilahəmdir, kədərlənir, – yox, səninçün
deyil. Məgər onun müəyyən mənada sənə məxsus olmadığını unudursan?‖
Bu fikirdən titrəmə Ģübhələri qovaraq bədənimi sarsıdır.
O, telefonla danıĢır, amma gözünü məndən çəkmir.
– Bu gün səhər Billdən baĢqa hamı üçün məĢğulam, qoy mənə zəng
eləsin. Saat ikidə olacam. Marko ilə görüĢürəm, bu, yarım saat vaxt
aparacaq… Barnini də qeydə al, komandası ilə birgə, Markodan sonra, ya da
sabah və bu həftə Klodla görüĢ üçün vaxt müəyyən elə… Qoy gözləsin…
428
www.vivo-book.com
Bax belə… Yox, Darfurda aĢkarlıq bizə gərək deyil. Qoy Sem bununla
məĢğul olsun. Yox… Hansı hadisə? Gələn ġənbə günü? Gözlə.
– Corciyadan nə vaxt qayıdırsan?
– Cümə günü.
Yenə dəstəyə:
– Bir bilet də lazımdır, mənimlə bir qız olacaq. Hə, Andrea, düz
eĢitmisən. Qız. Miss AnasteyĢa Stil… Tamam.
О, söhbəti bitirir.
– Sabahınız xeyir, miss Stil.
– Mister Qrey, – utanaraq gülümsəyirəm.
Füsunkar hərəkətlə o, masanı dolanıb keçir və mənimlə üzbəsurət
dayanır. Оndan gözəl iy gəlir: təmizlik, təravət, Kristian ətri. Ovcunun tərs
tərəfini yanağımda zərifliklə gəzdirir.
– Səni oyatmaq istəmədim... elə möhkəm yatmıĢdın ki. Yuxudan
doydunmu?
–Çox yaxĢı dincəldim, sağ ol. DuĢ qəbul etməzdən əvvəl
salamlaĢmağa gəldim.
Gözümü çəkmir, ondan kam alıram. Kristian əyilir, incə tərzdə məni
öpür və mən dözmürəm, onun boynunu qucaqlayır, barmaqlarımı saçlarına
keçirirəm. Kristiana sarılaraq öpüĢünə öpüĢlə cavab verirəm. Onu istəyirəm.
Mənim təzyiqimdən Kristian özünü itirir, ani