mənə yaxĢı tanıĢ
olan baĢqa bir kiĢi kimi və bu, diqqətimi cəmləməyə mane olur. Özümü ələ
alaraq ciddi Ģəkildə hazırladığımın nitqimin izharına baĢlayır və
yanaqlarımın necə yandığını duyuram. Mən Ketrin Kavanadan öyrəndiyim
uğurlu müsahibədən keçmə kursunu xatırlayıram: ―BaĢlıcası, onların
442
www.vivo-book.com
gözlərinin içinə bax, Аna!‖ Lənət Ģeytana, rəislik meyillərini bu qız hardan
əxz edib?
Cek və Elizabet diqqətlə qulaq asırlar.
– Yetərincə yüksək orta balınız var. Təhsildən baĢqa, universitetdə
daha hansı Ģıltaqlıqlarla məĢğul olmusunuz?
ġiltaqlıq? Gözlərimi döyürəm. Qəribə söz yığınıdır. Mən kampusun
kitabxanasındakı iĢ və tələbə qəzeti haqda danıĢıram, o cümlədən ədəbsiz
varlı müstəbiddən götürdüyüm müsahibədən, sonda müsahibəni özümün
yox, baĢqasının yazıya köçürdüyünü qeyd etməyi unudaraq. Üzvü olduğum
ədəbi cəmiyyətləri sadalayıram. Xatırladıram ki, Kleytonların mağazasında
iĢləməyim sayəsində dəmir-dümürə dair bir yığın biliyə malikəm.
Onlar gülürlər; mənə də elə bu lazım idi. Tədricən yüngülləĢir və
özümə gəlirəm.
Cek Hayd ağıllı və dəqiq suallar verir. Ümid edirəm, sevimli
yazıçılar haqda danıĢarkən biliklərim məni xar eləmir, çünki mübahisədə öz
fikrimi dəstəkləməli oluram. Cek müharibədən sonrakı Amerika
ədəbiyyatına üstünlük verir. Heç bir klassika: nə Henri Ceyms, nə Epton
Sinkler, nə də F. S. Fitscerald. Elizabet sakitcə bloknotda qeydlər aparır.
Cek mübahisə eləməyi xoĢlasa da, özünə görə çox ünsiyyətcildir.
DanıĢdıqca söhbət daha maraqlı olur.
– BeĢ il sonra özünüzü hansı yerdə görürsünüz? – soruĢur.
443
www.vivo-book.com
BeĢ il sonra mən Kristian Qrey olmaq istəyirəm. Qüssələnir,
zəhlətökən fikirləri baĢımdan qovuram.
– Redaktor, ədəbi agent. Bilmirəm, sınamaqdan qorxmuram.
Cek gülümsəyir.
– YaxĢı, Аna, mənim baĢqa sualım yoxdur. Bəs sizin? – mənə
müraciət edir o.
– Təcrübəçi nə vaxt iĢə baĢlamalıdır?
– Mümkün qədər tez, – Elizabet söhbətə qoĢulur. – Nə vaxt iĢə
baĢlaya bilərsiniz?
– Gələn həftə.
–