, mənim növbəmdir.
– Sualıma cavab vermədin, – donquldanıram.
– Yox, – o, sakitcə deyir, gözlərində ehtiyatlılıq var.
– Sənin ―yox‖ cavabın sevməmisən deməkdir, yoxsa sualı acıq
qoyman?
Kristian qollarını çarpazlayır və divara söykənir.
– Niyə gəlmisən, АnasteyĢa?
– Mən artıq dedim.
О, dərindən ah çəkir.
– ―Yox‖ sevməmiĢəm mənasında.
Kristian kədərlə mənə baxır, amma deyəsən, inadkarlığımdan çox
təəccüblənib.
Hələ də nəfəs ala bilməm qəribədir. Havanı sinəmdən çölə
buraxdıqda isə köhnə kisə kimi otururam. Tanrıya Ģükür! O ifritəni sevdiyini
desəydi, baĢıma nə iĢ gələ bilərdi?
– Sən doğrudan da ilahəsən, yaĢılgöz ilahə, АnasteyĢa.
– Mənə lağ edirsiniz, mister Qrey?
509
www.vivo-book.com
– Buna cəsarət eləmərəm.
О, əzəmətlə baĢını yelləyir, amma gözlərində dəcəl qığılcımlar var.
– Edirsiniz. Həm də tez-tez.
Kristianın dodağı qaçır: onun öz sözlərini özünə qaytardığım üçün.
Boz gözlər qaralır.
– Bəsdir dodağını diĢlədin. Mənim otağımdasan, mənimlə üç gün
olmamısan və səni görməkçün uzun yol qət eləmiĢəm.
Kristianın səsi yumĢalır.
Onun ―blekberri‖si uğuldayır, amma o, heç ekrana baxmadan
telefonu söndürür. Tənəffüsüm sürətlənir. Görürəm o, nəyə eyham vurur...
amma axı biz söhbət eləməyə hazırlaĢırdıq! Kristian mənə doğru bir addım
atır, baxıĢlar yırtıcı və hissiyyatlıdır.
– Səni istəyirəm, АnasteyĢa. Sən də məni istəyirsən. ona görə də
burdasan.
– Mən, doğrudan da, həqiqəti bilmək istəyirdim, – müdafiə
olunaraq pıçıldayıram.
– Həqiqəti bildikdən sonra burda qalacaqsanmı? Yoxsa
gedəcəksən?
О lap yanıma gəlir və mən od tutub yanıram.
– Qalacam, – baxıĢlarımı qaldıraraq pıçıldayıram.
510
www.vivo-book.com
– О-o, inanmaq istərdim, – Kristian yuxarıdan-aĢağı mənə baxaraq
deyir. – Etiraf elə, mənə möhkəm acıqlanmısan.
– Hə.
– Xatırlamıram ki, doğmalardan baĢqa kimsə mənə acıqlansın. Bu,
xoĢuma gəlir.
Barmaqaltılarını yanağımda gəzdirir. Ġlahi, onun yaxınlığı,
həyəcanverci qoxusu! Biz söhbət eləməyə hazırlaĢırdıq, amma ürəyim