uzadır və məni yerdən
qaldırır.
– Mənə belə baxmaq lazım deyil, – əllərini çəkərək deyinir.
Üzüm alovlanır və gözlərimi aĢağı endirirəm, indi tam əminəm ki,
kimsə siqaretləri Kristianın sinəsinə basaraq söndürüb. Özümü pis hiss
edirəm.
– Bunu o edib? – nəticəni düĢünməyə macal tapmamıĢ soruĢuram.
Kristian susur. Gözlərimi qaldırır və acıqlı baxıĢlarla üzləĢirəm.
– O qadın? Missis Robinson? Yox! Onu əzazilə çevirməyinə gərək
yoxdur, АnasteyĢa. BaĢa düĢmürəm, onu bütün günahlarda ittiham eləmək
sənin xoĢuna gəlir?
518
www.vivo-book.com
Kristian qarĢımda durub; özünün füsunkar çılpaqlığı ilə. Onun
bədənində mənim qanım var və biz, nəhayət ki, söhbətə yetiĢdik. Mən də
çılpağam, üstümüzü örtməyə heç nə yoxdur, yeganə çıxıĢ yolu suyun altına
girməkdir. Dərindən ah çəkərək mən elə belə də edirəm: nəfis Ģəkildə isti
mayenin içinə girirəm. Artıq dərin vannada oturduqdan gözəl qoxulu köpük
içində əriyərək baxıĢlarımı Kristiana doğru qaldırmaq cəsarətini özümdə
tapıram.
– Sadəcə fikirləĢdim ki, onunla qarĢılaĢmasaydın, necə ola bilərdin.
Əgər səni özünün... öz həyat tərzinə uyğunlaĢdırmasaydı.
Kristian köksünü ötürür, digər tərəfdən vannaya girir, suyun altında
mənə toxunmamağa çalıĢır. Çənəsi sıxılıb, gözlərində amansız soyuqluq var.
Lənət Ģeytana, doğrudanmı mənim sözlərimdən bu qədər qəddarlaĢıb?
Onun baxıĢları soyuqdur, simasındansa nə düĢündüyünü oxumaq
mümkün deyil. Susqunluq yenə də aramıza girib, amma mən anamın
nəsihətini götürmüĢəm. Sənin növbəndir, Qrey, bu dəfə səni suallarımla
bezdirməyəcəm. TəhtəlĢüurum əsəbi halda dırnaqlarını gəmirir – bəlli deyil
iĢ nəylə bitəcək. Biz Kristianla bir-birimizi baxıĢlarımızla yeyirik, amma
mən güzəĢtə getmək niyyətində deyiləm. Əbədiyyət keçir… nəhayət, o,
baĢını yelləyir və dodağı qaçır:
– Əgər missis Robinson olmasaydı, bəlkə də mən anamın getdiyi
yolu gedərdim..
519
www.vivo-book.com
SarsılmıĢ halda gözlərimi döyürəm. Narkoman olardınmı?
FahiĢəliklə məĢğul olardınmı? Yoxsa ikisi bir