ı sərtləĢir.
AlıĢıb allanıram. Sorğu-suala nifrət edirəm. Həm də hər dəfə nəyisə
müzakirə eləmək istədikdə Kristian özündən çıxır. BaĢımı sağa-sola
yelləyirəm. Yüzəyüz mənim hər Ģeylə maraqlanmam onda da eyni hissləri
523
www.vivo-book.com
doğurur: Kristian özünə bəraət qazandırmağa alıĢmayıb. Bu fikir məni
rahatlıqdan məhrum edir, məndə günah hissi oyadır.
– Mən hazırlaĢırdım, amma sən elə qəfil gəlib çıxdın ki...
– Bu, kefini pozdu? – deyə o təmkinlə soruĢur.
– Yox, sevindim, – pıçıldayıram.
– YaxĢı. – Kristian təbəssümdə əriyir. – Mən də gəlməyimə Ģadam.
Sənin ehtiraslı sorğu-sualına baxmayaraq. Sənə görə bura gəldiyimçün
sadəcə azacıq qorxuyla canını qurtaracağını düĢünürsən? Heç ümid
eləməyin, miss Stil. Mən daha çox bilmək istəyirəm.
Yo-o-ox…
– Axı dedim ki, sevindim. Və sənə minnətdaram, – donquldanıram.
– Dəyməz, miss Stil.
Onun gözləri parlayır. Kristian əyilir və məni öpür. Ani olaraq
odlanıram. Suyun üzərindən hələ də buğ qalxır. O aralanır və yuxarıdanaĢağıya
məni süzür.
– Yox, əvvəlcə mən bəzi Ģeyləri öyrənmək istəyirəm, sonra
soruĢacaqlarım var.
―SoruĢacaqlarım var?‖ – yenə də bu söz. Onu nə maraqlandırır?
KeçmiĢimdə sirr yoxdur, çətin uĢaqlıq məsələsi də mənlik deyil. bundan
artıq haqqımda nə bilmək istəyir? Bilmədiyi nə qalıb ki?
Ġtaətkarlıqla ah çəkirəm.
524
www.vivo-book.com
– Nəyi bilmək istəyirsən?
– Əvvəlcə de görüm, müqaviləmiz haqda nə düĢünürsən?
Gözlərimi döyürəm. Həqiqət, yoxsa fant1
? TəhtəlĢüur və daxili ilahə
əsəbi halda bir-birinə baxır. ―Lənət Ģeytana, qoy həqiqət olsun‖.
– Özümü bilməməzliyə vura bilmərəm. Ġstirahət günləri rol oynamaq
mənlik deyil.
AlıĢıb allanır və baxıĢlarımı endirirəm.
Kristian çənəmi qaldırır və razılıqla gülümsəyir.
– Məncə də öhdəsindən gələ bilməzsən.
Özümü azca xətrinə dəyilmiĢ kimi hiss eləyirəm.
– Mənə lağ eləyirsən?
– Gülürəm, amma pis niyyətlə deyil.
Sonra əyilir və yüngülcə məni öpür.
– Sən pis köləsən, – o pıçıldayır, əliylə çənəmdən tutur,
gözlərindənsə