x sağ olun, mister Benson.
– Məni Mark deyə çağırın. – O, Kristiana sarı çevrilir. –
Qaydasındadır?
– Hə.
YaxĢı ki, nahar eləmədim. Emosiyalarla dolub-daĢıram. Çətin ki,
mədəm yerdən ayrılmağa dözə bilərdi. Yenə də taleyimi bu məharətli
kiĢinin ixtiyarına verirəm. Mark kabinənin damını örtür, öz təyyarəsinə
doğru gedir və kabinənin içində yox olur.
Təyyarənin motoru taqqıldayır, hissiyyatlı mədəm boğazımadək
yuxarı qalxır. Ġlahi... doğrudanmı bu, mənim baĢıma gəlir? Mark təyyarəni
asta-asta zolaq boyu aparır, tros dartılır, təkan... və planer yerdən ayrılır.
553
www.vivo-book.com
Radio donquldanır. Yəqin ki, Mark dispetçerlə danıĢır, amma sözləri ayırd
etmək olmur. Planer sürət yığır, əməlli-baĢlı silkələnirik. Ġlahi, havaya nə
vaxt qalxacağıq? Nəhayət, biz yerdən qopururq.
– Uçuruq, balaca! – Kristian qıĢqırır. Öz Ģəxsi köpüyümüzdə pərvaz
edirik; iki nəfərçün bir köpük. Yalnız küləyin vıyıltısı və yedək təyyarənin
motorunun uzaq səsi eĢidilir.
Oturacağın kənarlarından elə möhkəm yapıĢmıĢam ki,
barmaqlarımınm sümükləri ağarıb. Qərbə istiqamət götürmüĢük; daha da
yuxarı qalxır, zəmilər, meĢələr, evlər üzərindən uçaraq Ġ-95 Ģosesini
adlayırıq. Mərhəmətli Tanrı!.. BaĢımız üzərində yalnız səma, yayğın və zərif
günəĢ iĢığı var. Mən Xosenin fotoqrafların Ģəfəqöncəsi anı haqda dediyi
sözləri xatırlayıram... və ecazkar iĢıqda Kristianla birgə səmada pərvaz
edirəm.
Söz düĢmüĢkən, Xosenin sərgisini tamam unutmuĢam. Bunu
Kristiana demək lazımdır. Maraqlıdır, görəsən mənə nə cavab verəcək?
Qulaqlarım tutulur, yüksəkliyi artırır, Yerdən daha çox uzaqlaĢırıq.
Yuxarıda səssizlikdir. Deyəsən, Kristianı anlamağa baĢlayıram. Gündəlik
qayğılardan, heç vaxt susmayan ―blekberri‖dən uzaqda, səmada pərvaz
eləmək...
Radio oyanır və Mark bizə xəbər verir ki, üç min futluq yüksəkliyə
qalxmıĢıq. Ġnanılmazdır! BaxıĢlarımı endirirəm, altda boĢluq görünür.
554
www.vivo-book.com
– Endir, – Kristian radioyla deyir və qəfildən təyyarə gözdən itir,
həm də elə