kül
oluram?
– Di gedək, – Kristian gülümsəyir.
Onu heç vaxt bu cür görməmiĢəm... baxmağa dəyər. Biz yanaĢı
addımlayırıq, sifətimdə səfeh gülüĢ ifadəsi donub-qalıb. Mən Disneylenddə
Reylə keçirdiyimiz günü xatırlayıram. O vaxt on yaĢım vardı. deyəsən, bu
gün o zamandan pis keçmədi.
Biz Savannaya qayıdırıq. Telefonumdan siqnal eĢidilir. Hə, həblər.
– Bu nədir? – Kristian maraqla gözlərini qıyır.
Kosmetika çantamda eĢələnirəm.
558
www.vivo-book.com
– Həb qəbul edilməsi haqda siqnal, – qızarmıĢ yanaqlarla
donquldanıram.
– Afərin. Prezervativə nifrət edirəm.
Daha da allanıram. Sən bir qayğıkeĢliyə bax!
– Marka məni gölfrendin kimi təqdim etmən xoĢuma gəldi, – astaca
deyirəm.
– Məgər belə deyil?
Kristian qaĢlarını qaldırır.
– Gölfrend? Məncə, sən kölə istəyirdin.
– Ġstəyirdim, AnasteyĢa və istəyirəm. Amma sənə demiĢəm, mənə
daha çox lazımdır.
Ġlahi!.. Doğrudanmı o dəyiĢir? Ümidlə dolub-daĢır və sevincdən
boğuluram.
– Bu həqiqətdirsə, xoĢbəxtəm, – pıçıldayıram.
– Məqsədimiz müĢtərini qane etməkdir, miss Stil.
Kristian hiyləgər cildlə maĢını ―Beynəlxalq oladya evi‖nin
qarĢısında dayandırır.
– Oladyalar, – gülümsəyirəm. ĠĢə bax ha! Heç vaxt ağlıma gəlməzdi.
Kristian Qrey yeməkxanaya baĢ çəkib!
559
www.vivo-book.com
Səhər saat 8.30-dur, amma zalda seyrəklikdir. Xəmir, qızarmıĢ yağ
və dezinfeksiya vasitələrinin qoxusu gəlir. Hm… qoxu elə də cəzbedici
deyil. Kristian məni kabinəyə aparır.
– Buranın daimi müĢtərisi olduğunu bilmirdim, – deyirəm.
– Atam xəlvətcə məni bura gətirirdi, anam tibbi konfranslara
gedərkən.
Kristian gülümsəyir, boz gözlərdə qığılcımlar oynaĢır. Menyuya
baxıram, o, əllərini sürüĢən saçlarda gəzdirir.
Onun kəkilini necə də pırtlaĢdırmaq istəyirəm! Menyunu götürərək
necə möhkəm acdığımı anlayıram.
– Nə istədiyimi bilirəm, – Kristian xırıltılı səslə tələffüz edir.
Gözlərimi qaldırıram və onun baxıĢından qarnımın əzələləri burulur,
təngnəfəs oluram. Lənət Ģeytana! Qanım damarlarımda guruldayır, onun
çağırıĢına