bildik!
630
www.vivo-book.com
– Getmək istəmirəm.
Ürəyim sıxılır.
Ona kömək lazımdır. Kristianın qorxusu açıq-aĢkardır! Onun öz qara
düĢüncələrində sərasər dolaĢması üzündən görünür. GeniĢlənmiĢ boz
gözlərdə əzab donub-qalıb. Amma ona təskinlik verə bilərəm. Onunla
zülmətə girə və onun iĢığa çıxara bilərəm.
– Mənə göstər.
– Göstərim?
– Mənə ağrını göstər.
– Nə?
– Məni cəzalandır. Bilmək istəyirəm, o necə olur.
Kristian geri çəkilir... özünü tamamilə itirib.
– Sınamaq istəyirsən?
– Ġstəyirəm.
Gizlicə ümid edirəm ki, ona güzəĢtə getsəm, o özünə toxunmağa
imkan verəcək.
Kristian heyrətlə gözlərini döyür.
– Аnа, məni dolaĢdırdın.
– Özüm də bilmirəm nə edirəm. Sınamaq istəyirəm. Əvəzində
haradək dözə biləcəyimi öyrənəcəyik. Və əgər dözə bilsəm, bəlkə sən… –
kəkələyirəm.
631
www.vivo-book.com
Kristianın gözləri yenidən geniĢlənir. О, yaxĢı anlayır ki, nəyi
nəzərdə tuturam. Ani olaraq özünü itirdikdən sonra özünü ələ alır və
maraqla mənə baxır, sanki ehtimalları ölçüb-biçir.
Qəfildən əlimdən yapıĢır və pilləkənlə oyun otağına aparır. Həzz və
ağrı, mükafat və cəza – onun sözləri baĢımda əks-səda verir.
– Sənə bunun nə olduğunu göstərəcəm, özün hər Ģeydən baĢ
çıxaracaqsan, – astanada dayanır, – hazırsan?
BaĢımla təsdiqləyirəm: qərarlıyam. BaĢım astaca fırlanır, sanki qan
üzümdən çəkilib.
Qolumu buraxmadan Kristian qapını açır, qarmaqdan qayıĢı çıxarır
və məni otağın uzaq küncündəki qırmızı dəri üzlüklü skamyaya sarı aparır.
– Skamya qarĢısında əyil.
YaxĢı, bu çətin deyil. YumĢaq, sürüĢkən dəri qarĢısında əyilirəm.
Qəribədir ki, o, məni soyundurmadı. Lənət, yəqin ki doğrudan-doğruya
ağrılı olacaq. TəhtəlĢüurum özündən gedir, daxili ilahə var-gücüylə cəsarət
toplayır.
– Biz burda ona görəyik ki, özün bunu istədin, АnasteyĢa. Məndən
qaçırdın. Səni altı dəfə vurmağı düĢünürəm və sən mənimlə birgə
sayacaqsan.
Bu mərasimçilik nəyə gərəkdir? Kristianın məni görmədiyini bilərək,
göz süzdürürəm.
632
www.vivo-book.com
O, xalatın