n kənarını qaldırır. Sən demə, bu çox erotik görünüĢ imiĢ,
tam çıxarsaydı, heç belə olmazdı. Kristianın isti əli yanbızlarımı sığallayır.
– Qaçmaq fikrinə düĢməməyin üçün səni kötəkləyəcəyəm və bu
təcrübə çox ağır olsa da, məndən qaçmanı istəmirəm.
Kinayəyə bax bir... Cəzadan qaçmaq istəsəm ha!.. Kristian qollarını
açdıqda, qaçmaram. Onun ağuĢuna sığınacam.
– Və sən mənə göz süzdürdün. Bilirsən buna necə yanaĢıram.
Qəfildən onun səsi qüvvətlənir, qorxu və təlaĢ yox olur – əvvəlki
Kristian yerinə qayıdır. Bunu səsinin ahəngindən, əlini belimə necə
qoymasından duyuram və otaqdakı atmosfer o dəm dəyiĢir.
Gözlərimi qapadır, zərbəni qəbul etməyə hazırlaĢıram. Və Kristian
vurur. Zərbə ehtimallarımı doğruldur. QıĢqırır, ağrıdan boğuluram.
– Say, АnasteyĢa, – əmr edir.
– Bir! – söyüĢ kimi çığırıram.
О, yenidən məni vurur və yandırıcı ağrı kəmərin uzunluğu qədər
çəkir. Lənət, necə də ağrıdır!
– Ġki! – bağırıram. Çığırtı rahatlıq gətirir.
Xırıltılı, kəsik-kəsik tənəffüsü eĢidirəm. Özümsə güclə nəfəs alır,
ümidsizcəsinə ruhi qüvvə tapmağa çalıĢıram: iztiraba dözmək üçün. Kəmər
yenidən bədənimə hopur.
633
www.vivo-book.com
– Üç! – Göz yaĢlarım qəfildən yağır. Lənət, bu, düĢündüyümdən də,
Ģapalaqdan da ağrılıdır.
– Dörd! – zingildəyirəm. Göz yaĢlarım su yerinə axır. Ağlamaq
istəmirəm və özümü ələ ala bilməməyimə acıqlanıram.
Daha bir zərbə.
– BeĢ. – Boğuq hıçqırtı boğazımdan çıxır və bu an mən Kristiana
nifrət edirəm. Daha bir dəfə dözməliyəm... daha birinə. Arxam od tutub
yanır.
– Altı, – koredici ağrı arasından pıçıldayıram. Kristian kəməri kənara
atır və məni bağrına basır, boğularaq və mərhəmətlə dolu halda... amma onu
tanımaq belə istəmirəm.
– Burax məni... yox… – Onun qolları arasından çıxıram. – Mənə
toxunma! – fısıldayıram; qəddimi düzəldir, qəzəblə ona baxıram və onun
heyrətli nəzərləriylə üzləĢirəm.
– Ġstədiyin bu idi? Məni? Bu cür? – xalatın qollarıyla burnumu
silirəm.
Kristian həyəcanla mənə baxır.
– Lənətə gəlmiĢ köpək