baxır.
– Niyə?
– Sənə dediyim sözlərə görə.
– Səndən yeni heç nə eĢitmədim. Sən məni bağıĢla ki, bu qədər ağrı
verdim.
Çiyinlərimi çəkirəm.
– Özüm səndən xahiĢ etmiĢdim.
Ġndi bilirəm. Ürpəntiylə udqunuram. ―Cəsarətli ol, ona deməlisən‖.
– Deyəsən, mən sənə lazım olan qadın deyiləm.
Kristianın gözlərində yenə də qorxu oynaĢır.
– Sən mənə lazım olan hər Ģeysən.
O, nəyi nəzərdə tutur?
– Anlamıram. Ġtaət mənlik deyil və əgər bugünkü kimi mənimlə
davranmana icazə versəm, lənətə gəlim. Özünsə etiraf elədin ki bu, səninçün
zəruridir.
Kristian yenidən gözlərini qapadır, üzündə sayagəlməz hisslər
oynaĢır. Gözlərini açdıqda içində məyusluq və boĢluq görünür. Yo-ox!
– Sən haqlısan, səni buraxmalıyam. Sənə layiq deyiləm.
638
www.vivo-book.com
Bədənimin bütün tükləri biz-biz durur, yer ayaqlarım altından qaçır.
Yerində əsnəyən boĢluq qalır.
– Getmək istəmirəm, – pıçıldayıram. Lənət Ģeytana. Ödə, ya da oyna.
Gözlərim yenidən yaĢla dolur.
– Mən də getməyini istəmirəm, – xırıltıyla deyir Kristian, böyük
barmağıyla yanağımdakı damlanı silərək. – Səni gördüyüm gündən sanki
yenidən doğulmuĢam. – Barmağı alt dodağımda gəziĢir.
– Mən də... səni sevirəm, Kristian Qrey.
Onun gözləri yenidən geniĢlənir, amma indi onlarda dəhĢət donubqalıb.
– Yox, – nəfəsini buraxır, sanki öz etirafımla ruhunu çıxarmıĢam.
О-oh, bircə bu olmasın!
– Məni sevə bilməzsən, Аnа… Bu düzgün deyil.
– Düzgün deyil? Niyə?
– Bir özünə bax! Məgər səni xoĢbəxt edə biləcəyəmmi? – Kristian
qəzəbini söndürür.
– Artıq mənə xoĢbəxtliyi vermisən, – qaĢqabağımı tökürəm.
– Ġnd, elədiyimlə yox, eləmək istədiyimlə deyil.
Lənət Ģeytana. Deməli, həqiqət budur. Uyumsuzluq – fikir
ayrılığımızın səbəbi budur. Onun köləsi olmuĢ bütün bədbəxt qızları
xatırlayıram.
639
www.vivo-book.com
– Bunu heç zaman adlaya bilmərik? – qorxudan büzüĢərək
pıçıldayıram.
Kristian kədərlə baĢını yelləyir.
– Hə, onda getsəm yaxĢıdır. – Üzümü qırıĢdıraraq çarpayıda
otururam.
– Yox, getmə, – Kristian