, birinci
dəfədən?..
Mən utanaraq baĢımla təsdiqləyirəm. Daxili ilahəm lotos pozunda
zahidanə oturub və yalnız dodaqlarında hiyləgər, özündənrazı təbəssüm var.
– ġadam ki, sən bakirəliyini təcrübəli adamla yataqda itirdin. – Keyt
göz vurur. – Onunla yenidən nə vaxt görüĢürsən?
– ÇərĢənbə günü. Məni Ģam yeməyinə dəvət edəcək.
– О, hələ də xoĢuna gəlir?
– Hə, amma gələcəklə bağlı ümidim yoxdur.
– Niyə?
– Onunla mürəkkəbliklər var. О, tamamilə baĢqa bir dünyada
yaĢayır.
Əla izahatdır. Əsas məsələ isə həqiqətə oxĢardır. Mənimçün nəzərdə
tutulmuĢ Qırmızı ağrı otağı və məni öz seksual köləsi etmək istəyi ilə
müqayisədə bu, yetərincə yaxĢıdır.
– Eliot dedi ki, Kristian heç vaxt qızlarla görüĢməyib.
– Doğrudan? – səsim bir neçə oktava yüksəlir.
Riyakarlıq etməyi bacarmırsan, Stil! TəhtəlĢüurum acıqlı halda mənə
baxır və uzun sümüklü barmaqları ilə məni təhdid edir, sonrasa ədalət
tərəzisinə çevrilir, sanki xatırladaraq ki, məni məhkəməyə verəcək, əgər
onun sirlərini orda-burda danıĢsam. Ha… o, mənimlə nə edəcək ki? Cərimə
ödəməyə məcbur edəcək? Ġnternetdə ―məsələni öyrənərkən‖ ―məxfiliyin
pozulmasına görə cərimələr‖i barədə axtarıĢ verməyi gərək unutmayam. Ev
tapĢırığına oxĢayır. Ola bilsin ki, buna görə hətta mənə qiymət yazsınlar…
üzüm qızarır vannadakı səhər sərgüzəĢtini xatırlayaraq.
– Nə olub, Аna?
– Heç, bəzi Ģeyləri xatırladım.
– Sən dəyiĢmisən, – deyə Keyt heyranlıqla bildirir.
– Aha. Özümü baĢqa cür hiss edirəm. Ağrıyıram, – deyə etiraf
edirəm.
– Ağrıyırsan?
179
www.vivo-book.com
– Bir azca, – üzüm allanır.
– Elə mən də. KiĢilər! – nifrətamiz tərzdə deyir rəfiqəm. – Оnlar
donuzdur!
Hər ikimiz gülürük.
– Sən ağrıyırsan? – deyə heyrətlənirəm.
– Hə… bir az həddi keçmiĢəm.
Gülürəm.
– Mənə bu çalıĢqan Eliot haqqında danıĢ, – deyə gülməyi bitirdikdə
xahiĢ edirəm. Nəhayət ki, rahatlanmaq olar. Kristiana tualetdən zəng
etdiyim vaxtdan, birinci dəfə hər Ģeyin baĢladığı vaxtdan. Əvvəllər mən
mister Qreyə uzaqdan-uzağa pərəstiĢ