və qeydim yazılmıĢ vərəqi
Kristianın balıĢında saxlayıb böyük qonaq otağına gedirəm.
Kristian telefonla danıĢır. Əynində qara cins Ģalvar və futbol köynəyi
var, ayaqları yalındır.
– O nə dedi? – Kristian dəstəyə qıĢqırır. Məni diksintiylə atılmağa
məcbur edərək. – O, həqiqəti danıĢa bilər. Mənə onun nömrəsi lazımdır,
onunla danıĢmalıyam… Uelç, bu, tam iflasdır. – Kristian gözlərini qaldırır
641
www.vivo-book.com
və düĢüncəli, qaraqabaq nəzərlə mənə baxır. – O qadını tap, – dəstəyə qısaca
bunu deyib söhbəti bitirir.
Divana yaxınlaĢır, belə keçirilən çantanı götürməkdən ötrü ciddcəhdlə
Kristianı görməməzliyə vururam. ―Mak‖ı çıxararaq onu mətbəxə
aparır və səliqəylə masaya qoyuram: ―bləkberri‖ və maĢının açarları ilə
yanaĢı. Geri çevrilərkən Kristianın gizlədilə bilinməz dəhĢətlə mənə
baxdığını aĢkarlayıram.
– Mənə Teylorun ―Böcəy‖in satıĢından əldə etdiyi pul lazımdır, –
sakit və təmkinli tərzdə deyirəm… Ġnanılmazdır, özüm özümü tanımıram.
– Ana, bəsdir. Bu əĢyalar sənə məxsusdur, – o, heyrətlə deyir. –
XahiĢ edirəm, onları götür.
– Yox, Kristian, onları müəyyən Ģərtlərlə götürmüĢdüm. Artıq onlara
ehtiyacım yoxdur.
– Ana, ağlını baĢına yığ. – O sərtdir, hətta indi də.
– Ġstəmirəm ki, onlar mənə səni xatırlatsın. Sadəcə, pulu ver:
Teylotun ―Böcəy‖in satıĢından əldə etdiyini, – deyirəm.
Kristian təlaĢla ah çəkir.
– Məni incitmək istəyirsən?
– Yox.
Üz-gözümü turĢudaraq ona baxıram. Əlbəttə, yox, axı mən onu
sevirəm.
642
www.vivo-book.com
– Yox, istəmirəm. Sadəcə öz rahatlığımı müdafiə edirəm, – güclə
eĢidiləcək tərzdə deyirəm. – Çünki sənə mənə ehtiyacın olduğu qədər
ehtiyaclıyam.
– XahiĢ edirəm, Ana, onları götür.
– Kristian, gəl dalaĢmayaq, sadəcə mənə pulu ver.
О, gözlərini qıyır, amma indi məni qorxuda bilməz. Bir azca,
vəssalam. Sakitcə ona baxıram, təslim olmaq fikrində deyiləm.
– Çeklə olar? – qıcıqla soruĢur?
– Hə, güman ki, sənə etibar edə bilərəm.
Gülümsəmədən çevrilir və kabinetinə doğru addımlayır. Sonuncu
dəfə