o qədər də pis deyil. О,
məni baĢqa bir Dominantın istifadəsinə verməyəcək… özü özlüyündə
olmayacaq! Tamamilə qəbul edilməzdir.
Onun gözlərinə baxa bilmərəm. Nə qəribə tələbdir? Mən necə bilim
ki, o nə haqda düĢünür? Hərgah kimi aldadıram, Kristianı anlamaq mümkün
deyil, amma mən onun gözlərinə baxmağı xoĢlayıram. Çox gözəl gözləri
var: valehedici, zəkalı, dərin və tünd, Dominantın və ağanın sirlərindən də
qayət tünd. Yandırıb-yaxan, dumanlı baxıĢları xatırlayıram və ombalarımı
sıxıb xəcalətdən vurnuxuram.
Toxunmaq da olmaz. Hə, burda təəccüblənməyə dəyməz. Hələ bir
səfeh qaydalar… yox, mən belə bacarmaram. Əllərimlə baĢımı tuturam. Bu
cür münasibətlər mənimçün deyil. Bir qədər yatmaq lazımdır: özümü
döyülmüĢ kimi hiss edirəm. Son müddətdə məni özünə cəlb etmiĢ cismani
həzzlər, sözün düzü, çox yorucuydu. Ruhi vəziyyətə gəldikdə isə… hə,
fikirləĢməli çox Ģey var. ―Beynin çölə çıxması‖, – Xose belə deyərdi. Bəlkə,
sabah səhər hər Ģeyi səfeh bir zarafat kimi qəbul edəcəm.
***
198
www.vivo-book.com
Mən yerimdə atılaraq ayağa durur və tez paltarımı dəyiĢirəm. Eh,
Keytin çəhrayı flanel pijaması necə də yerinə düĢərdi. Nəsə yumĢaq və
sakitləĢdirici bir Ģey geyinmək istərdim. Futbol köynəyi və Ģortda yatmaq
üçün. Vanna otağına gedir və diĢlərimi fırçalayıram. Aynaya baxıram. ―Bu
haqda əsla ciddi düĢünmə...‖ TəhtəlĢüurumun səsi bəzən kinayəli, sağlam
zəkalı səslənir. Daxili ilahəm beĢ yaĢlı uĢaq kimi atılıb-düĢür və ovuclarını
bir-birinə vurur. ―Hə, xahiĢ edirəm, gəl sınayaq, yoxsa bizi bir neçə piĢik və
sənin klassik romanların arasında tənha qocalıq gözləyir‖.
Sən bir iĢə bax, qismətimdə nə varmıĢ: həyatımda xoĢuma gəlmiĢ
yeganə kiĢi ilə birgə lənətə gəlmiĢ müqavilə, qamçılanma və bir yığın
emosional problem! Nə yaxĢı ki, ən azı bu istirahət günlərində istəyimə nail
oldum. Daxili ilahəm atılıb-düĢməyi dayandırır və gülümsəyir. ―Həəə!‖ –
deyə o, özündənrazı halda baĢı ilə təsdiqləyərək pıçıldayır. Onun əllərini və
dodaqlarını, bədənini və