u heyrətamiz xəbərdən əsla təəccüblənməyib.
Çox sağ ol, Ketrin Kavana! Mən, demək olar ki, hirsimdən
partlamaq üzrəyəm. Məncə, təhtəlĢüurum huĢunu itirib.
– Salam, mister Qrey, – Rey donquldayır.
Onun simasında təmkinli ifadə var, yalnız böyük, ala gözlər daha da
böyüyüb və mənə yönəlmiĢ baxıĢlardan bu, açıq-aĢkar oxunur: ―Hə, bunu
mənə deməyə nə vaxt hazırlaĢırdınız?‖ Dodağımı diĢləyirəm.
– Bu isə qardaĢımdır, Ġtan Kavana, – Keyt Kristiana deyir.
269
www.vivo-book.com
Kristian soyuq baxıĢlarını Ġtana yönəldir, o hələ də belimi
qucaqlayıb.
– Mister Kavana.
Оnlar bir-birinin əlini sıxır. Kristian ovcunu mənə uzadır.
– Аna, balacam, – astaca deyir o və nəvaziĢli səsdən, az qala,
ayaqlarım yerdən üzülür.
Soyuq nəzərlərlə Kristian mənim Ġtanın ağuĢundan necə çıxmağıma
və ona yaxınlaĢmağıma baxır. Keytin dodağı qaçır. О, nə etdiyini yaxĢı bilir,
qancıq!
– Ġtan, anam və atam bizimlə danıĢmaq istəyir.
Keyt Ġtanı götürüb özüylə aparır.
– Nə vaxtdan tanıĢsınız? – Rey təmkinli baxıĢlarını Kristiandan
mənə doğru yönəldir.
NĠtq qabiliyyətimi itirmiĢəm, istəyirəm ki, yer yarılsın və mən onun
altına girim. Kristian bir əliylə məni qucaqlayır, böyük barmağını nəvaziĢlə
belimdə gəzdirir və çiynimi möhkəm Ģəkildə özünə çəkir.
– Təxminən bir həftə, – sakitcə deyir o. – Ana məndən tələbə qəzeti
üçün müsahibə almağa gələrkən tanıĢ olmuĢuq.
– Tələbə qəzetində iĢlədiyini heç bilmirdim, Аna, – Rey deyir
yumĢaq məzəmmətlə. O, açıq-aĢkar narazıdır.
Poxa düĢdük!
– Keyt xəstələnmiĢdi, – güclə dillənirəm. Deməyə sözüm yoxdur.
– YaxĢı çıxıĢ elədiniz, mister Qrey.
– Sağ olun, ser. Bildiyim qədər balıq ovu həvəskarısınız, eləmi?
Rey qaĢlarını qaldırır, gülümsəyir. Budur, səmimi, açıq, amma məhz
nadir təbəssüm! Onlar balıq ovu haqda söhbətə baĢlayırlar. Sözün düzü,
özümü artıq adam kimi hiss edirəm. Kristian, deyəsən, atamı tamamilə
heyran qoyub… ―Elə sənin kimi‖, – təhtəlĢüurum qeyd edir. Kristianın gücü
sərhəd tanımır. Üzr istəyir və Keyti axtarmağa