sebirli adam deyilem. Eger iĢden sonra menimle elaqe
saxlayacağını deyirsense, zehmet çek, vedini yerine yetir. Eks halda narahat
olacam, narahatlıqsa menimçün alıĢdığım hiss deyil ve menim ona
dözümüm yoxdur. Mene zeng ele.
Poxlu kvadrat. Yeni o, hemiĢe mene tezyiq gösterecek? Kederle
telefona baxıram. Kristian, demek olar ki, meni boğur! Qorxudan
diksinirem, onun nömresini arayır ve düymeni basıram. Cavab gözleyir ve
339
www.vivo-book.com
hiss edirem ki, üreyim indice yerinden çıxacaq. Ola bilsin ki, о, bedenim
yeddi ayrı-ayrı çalara düĢenedek meni döyecek. Axmaq fikirdir.
– XoĢ gördük, – Kristian sakitce deyir.
Müvazineti gücle saxlayır, gözleyirdim ki, o acıqlı danıĢacaq, amma
sesinde rahatlıq var.
– Salam, – pıçıldayıram.
– Seninçün narahat idim.
– Bilirem. BağıĢla ki zenglerine cavab vere bilmedim, amma her Ģey
qaydasındadır.
Hansısa müdete o susur, sonra buz kimi soyuq nezaketle soruĢur:
– AxĢamı yaxĢı keçirdin?
– He, Keytle yır-yığıĢı bitirdim, sonra Xoseyle Çin yemeyi yedik.
Xosenin adını çekerken gözlerimi qapadıram. Kristian heç ne demir.
– Bes sen? – esebi pauzanı doldurmaq üçün soruĢuram.
Ġsteyir ki, Xoseye göre özümü günahkar hiss edim? Nehayet,
Kristian ah çekir.
– Men adama ölü darıxdırıcılıq getiren Ģam yemeyindeydim,
xeyriyye üçün iane toplantısı ile bağlı... ve imkan düĢen kimi ordan çıxıb
getdim.
О ele kederli ve asta danıĢır ki, üreyim ağrıyır. Onun geceler, öz
neheng salonunda royal arxasında oturaraq acılı-Ģirinli melodiyanı nece ifa
etmesini tesevvürüme getirirem.
– Menimle olmanı isteyirem, – pıçıldayıram.
Onu qucaqlamaq ve teskinlik vermek isteyirem; hetta o, imkan
vermese bele. Onun yanımda olmasını isteyirem.
– Doğrudan? – o, nevaziĢle teleffüz edir.
Bax a! Kristiana heç oxĢamır ve baĢımda ehtiras sancılarını
duyuram.
– He, – nefesimi buraxıram.
Bütöv bir ebediyyet keçir ve ağır-ağır köks ötürür.
– Bazar günü görüĢerik?
340
www.vivo-book.com
– He, Bazar günü, – donquldanıram, bedenimden ürperti

<< 1 ... 146 147 [148] 149 150 ... 313 >>