keçir.
– Gecen xeyre qalsın.
– Geceniz xeyre qalsın, ağa.
Keskin ah çekmeyine esasen, Kristian onu bele adlandıracağımı
gözlemirdi.
– Sağ-salamat köçesiniz, АnasteyĢa, – kübar danıĢır.
Biz yeniyetmeler kimi telefondan asıla qalmıĢıq ve heç birimiz de
desteyi birinci asmaq istemirik.
– Desteyi qoy, – pıçıldayır ve onun tebessümünü duyuram.
– Yox, birinci sen.
Bilirem ki, o gülümseyir.
– Ġstemirem.
– Ele men de.
– Berk hirslenmiĢdin?
– He.
– Bes indi hirslisen?
– Yox.
– Demeli, meni cezalandırmayacaqsan?
– Yox. Men hal adamıyam.
– Buna fikir vermiĢem.
– Desteyi asa bilersiniz, miss Stil.
– Siz doğrudanmı bunu isteyirsiniz, ağa?
– Get yat, АnasteyĢa.
– BaĢ üste, ağa.
Ġkimiz de xetde qalırıq.
– Maraqlıdır, sen ne vaxtsa buyrulanı yerine yetireceksenmi?
Kristianın sesinde narazılıqla qarıĢıq Ģen heyret duyulur.
– Ola bilsin, Bazar gününden sonra görerik, – deyirem ve ―No‖
düymesini basıram.
341
www.vivo-book.com
Eliot dayanaraq öz iĢine tamaĢa edir. О, indice Payk-Pleykmarketdeki
menzilimizde televizoru peyk antenasına qoĢub. Keytle divana
serelenerek hırıldayırıq, Eliotun drelle ustalıqla reftar etmesi dodağımızı
qaçırıb. Yastı ekran menzile çevrilmiĢ keçmiĢ anbarın kerpic divarında nese
qeribe görünür, amma mence, buna alıĢacam.
– Görürsenmi, balaca, beĢ deqiqeye hazır oldu.
Eliot geniĢ, saf diĢlerini göstererek gülümseyir, Keyt bu
tebessümden divanda eriyib axır. Bu cütlüye baxıb göz süzdürürem.
– Balaca, seninle ele qalmaq isteyirem ki... amma bacım Parisden
qayıdıb. Bu gün ailevi Ģam yemeyinde olmalıyam; mütleq ora getmeliyem.
– Belke Ģam yemeyinden sonra gelesen? Keyt qetiyyen özüne xas
olmayan xefif sesle soruĢur.
YeĢiyi açmaq behanesi ile yerimden qalxır ve metbexe gedirem.
Deyesen, onlar bu an bir-birini ezizleyecek.
– Baxarıq, belke aradan çıxa bildim, – Eliot ved edir.
– Seni ötürerem, – Keyt tebessümle deyir.
– Xudahafiz, Аnа.
– Helelik, Eliot. Kristiana salam çatdır.
– Ancaq salam? – Eliot ikibaĢlı

<< 1 ... 147 148 [149] 150 151 ... 313 >>