men üzümün ciddi ifadesini bundan
artıq saxlaya bilmirem ve sefeh kimi gülürem.
– Aldandın!
О, gözlerini qıyır ve men derhal gülüĢümü dayandırıram.
Ümumiyyetle, Kristianın yeterince qezebli görkemi var. Lenet!
TehtelĢüurum künce sığınır, çünki Kristianın meni yanpörtü uzadacağını
tesevvürüme getirirem ve rengim ağarır.
– Aldandın! – Kristian deyir ve gülümseyir. O, belimden yapıĢır ve
meni özüne teref çekir. – Miss Stil, siz islaholunmazsınız.
Kristian düz gözlerimin içine baxır, barmaqlarını daraq kimi
saçlarıma keçirir, mene terpenmek imkanı vermir. О, meni kobudcasına
öpür, yıxılmamaq üçün onun ezeleli ellerinden yapıĢıram.
– Seni indi ve burda ele s..erdim ki... Amma sen de, men de yemek
yemeliyik. Heç istemirem ki, ele üstümde üreyin getsin, – astaca
dodaqlarıma pıçıldayır o.
– Demeli, sene ancaq bedenim lazımdır? – pıçıldayıram.
– Elbette... ve bir de senin lovğa ağzın, – Kristian nefesini buraxır.
О, bir daha ehtirasla meni öpür, sonra keskin hereketle meni buraxır,
elimden tutur ve metbexe aparır. Esmeceye tutulmuĢam. Bax a, indice
zarafat eledik, sonrasa… QızarmıĢ sifetimi elimi yellemekle soyuduram. О,
sadece yeriyen seksdir, mense müvazinetimi berpa elemeli ve yemek
yemeliyem. Qonaq otağında hele de astaca ariya seslenir.
– Bu ne musiqidir?
– Villa-Lobos,1
―Braziliya çekmeleri‖nden ariya. Doğrudan,
yaxĢıdır?
Onunla tamamile razıyam.

1 braziliyalı bestekar
353
www.vivo-book.com
Bar piĢtaxtasında ikineferlik yemek süfresi açılıb. Kristian
soyuducudan içinde salat olan kasanı çıxarır.
– ―Toyuqlu ―sezar‖ yeyeceksen?
Tanrıya Ģükür, ağır yemekler yoxdur.
– He, çox sağ ol.
Men Kristianın ahengdar hereketle metbexde nece davrandığına
tamaĢa edirem. Deyesen, o, öz bedeni ile tam uyumda yaĢayır, amma diger
terefden, toxunuĢu heç sevmir… odur ki, ola bilsin, uyum tam deyil. ―Öz-
özlüyünde ada olan insan yoxdur‖,1
– deye düĢünürem, – yeqin ki, Kristian
Qreyden baĢqa‖.
– Ne düĢünürsen? – Kristian soruĢur, meni düĢüncelerden

<< 1 ... 155 156 [157] 158 159 ... 313 >>