olur: otaq, Kristian… qamçı. Kristian
yeniden qarnıma yüngül, sancılı zerbeler sepmeye baĢlayır. О, aĢağı düĢür,
qamçı klitoruma toxunur, bir defe, ikinci defe, üçüncü, yene ve bir daha ve
nehayet, budur o – men artıq döze bilmirem, ucadan fereh çığırtısı ile
bağırıram ve taqetsiz halda zencirlerden asılı qalıram. Ayaqlarım pambıq
kimidir ve Kristian meni tutur. Onun ağuĢunda eriyirem, baĢımı onun
sinesine qoyuram ve yalnız astaca zingildeyirem, içimdeki orqazm ekssedası
hele de nebzini atır. Kristian meni qaldırır ve aparır, ellerim hele de
yuxarıdan bağlıdır. Küreyimde cilalı ağac xaçın soyuq temasını hiss edirem.
Kristian bir anlığa meni buraxır, cins Ģalvarının düymelerini açır ve
prezervativi taxır, sonra qaldırır ve ombalarımdan tutur.
– Ayaqlarınla menden tut, balaca.
Artıq taqetim qalmayıb, amma men onun emrini yerine yetirirem.
Kristian keskin tekanla içime soxur, ucadan qıĢqırıram, osa asta sesle
qulağıma inleyir. Ellerim onun çiyinlerindedir, o, növbeti tekanlarla içimin
derinliklerine girir. Ah, lap dibine kimi! Kristian mene yapıĢır , üzünü
boynuma dayayır, qırtlağımda onun xırıltılı teneffüsünü eĢidirem. Ġçeride
artıq mene tanıĢ olan ağırlıq artmağa baĢlayır. Ġlahi, yox… birce indi
olmasın… Bedenim daha bir telatüme döze bilmir. Amma seçim yoxdur ve
artıq adileĢmiĢ labüdlükle men parlaq, ezabverici orqazmla partlayıram.
Vessalam, baĢqa duyğulara yer qalmayıb. Kristian menim ardımca qurtarır,
nerildeyir, diĢlerini qıcırdaraq meni möhkem qucaqlayır.
О, ehtiyatla menden aralanır ve bedenimi xaça söykeyir. Qandalları
açaraq ellerimi serbest buraxır ve her ikimiz yere düĢürük. Kristian meni
özüne sarı çekir, qucaqlayır, baĢımı onun sinesine qoyuram. Taqetim
olsaydı, ona toxunardım, amma qımıldana bilmirem. GecikmiĢ halda derk
edirem ki, o hele de cins Ģalvardadır.
– Ela, balaca, – Kristian pıçıldayır. – Ağrıdırdı?
– Yox, – nefesimi buraxıram.
Gözlerim qapanır. Niye bu qeder yorulmuĢam?
363
www.vivo-book.com
– Sense ağrı

<< 1 ... 163 164 [165] 166 167 ... 313 >>