kefi kökdür. Gözlerimi hevessiz açıram. Pencerenin
arxasında qaĢ qaraldığı görünür. Kristian mene doğru eyilerek diqqetle
üzüme baxır.
– He, yatağan, qalx görek! – О, yene de meni öpür. – Seninçün içki
getirmiĢem. AĢağıda gözleyirem. Hünerin var, yene yatasan, dersini
verecem, – acıqlı olmayan sesiyle meni xeberdar edir.
Kristian meni yavaĢca öpür ve çıxıb gedir, mense yuxulu halda
gözümü döyür, serin, demek olar ki, bomboĢ otaqda qalıram.
Pis dincelmedim, amma nedense narahatam. Lenet Ģeytana, axı onun
valideynleriyle görüĢüm var! О, bir az evvel meni qamçılayıb ve özüm ona
satdığım kabel qarmaqlarıyla el-qolumu bağlayıb, indise onun ecdadları ile
görüĢmeliyem. Keyt de onları ilk defe görecek. Noolar, heç olmasa, mene
destek verer. Çiyinlerimi fırladıram. Оnlar ĢiĢib. Ġndi Kristianın Ģexsi
meĢqçiyle bağlı telebi heç de mentiqsiz yox, eksine, tam zekalı görünür.
Eger normal görünmek isteyiremse, bu lazımdır.
Yataqdan yavaĢ-yavaĢ çıxır ve paltarımın Ģkafdan, lifçiyimin ise
stuldan asıldığını görürem. Bes tumanım hanı? Stulun altına baxıram. Heç
ne yoxdur. Qefilden xatırlayıram ki, Kristian onu öz cins Ģalvarının cibinde
gizleyib. Xatırlarken qızarıram, bu haqda düĢünmek bele utandırıcıdır!
Edebsiz hereketdir. QaĢlarımı çatıram. Niye Kristian tumanımı mene
qaytarmadı?
371
www.vivo-book.com
Ürkek-ürkek hamam otağına keçirem, eynimde alt paltarı
olmadığından utanıb yere girirem. DuĢun altında azca qaldıqdan sonra
bedenimi qurulayır ve birden anlayıram: Kristian bunu bilerekden edib!
Ġsteyir ki, tumanımı geri isteyim, osa qerar verecek: qaytarsın, ya
qaytarmasın. Daxili ilahem gülümseyir. Cehenneme ki… bu oyunu ikilikde
oynayırlar. Qerara gelirem ki, Kristiandan tumanımı geri istemeyecem, bunu
görmeyecek. Demeli, onun valideynleri ile görüĢe alt paltarsız getmek lazım
gelecek. ―АnasteyĢa Stil!‖ – tehtelĢüurm mene giley-güzar edir, amma ona
qulaq asmıram, çünki özümden çox memnunam: Kristian deli olacaq!
Otağa qayıdaraq büsthalteri

<< 1 ... 169 170 [171] 172 173 ... 313 >>