çılpaqlığımı örtmek üçün
telesik futbol köynekçesini eynime keçirirem. Tumanı çıxarmıram, onsuz da
günün böyük hissesini tumansız qalmıĢam.
– Hamama keçmeliyem, – gücle eĢidilecek terzde pıçıldayıram.
Kristian teeccüble qaĢlarını çatır.
– Ġcaze isteyirsen?
– E-e-e… yox.
– AnasteyĢa, hamamın harda olduğunu bilirsen. Bu gün, qeribe
münasibetlerimizin bu merhelesinde sene icaze lazım deyil ki, ondan
yararlana bilesen.
Kristian qıcığını gizletmir. O, köyneyini eyninden çıxarır, mense
hamam otağına qaçıram.
411
www.vivo-book.com
Böyük güzgüde özüme baxır ve evvelki kimi göründüyüme emin
oluram. Bütün bugünkü telatümlerden sonra aydan mene ele önceki qız
boylanır. ―Bes sen ne gözleyirdin? Ele bilirdin buynuz ve quyruq
çıxarmısan? – tehtelĢüurum acıq verir. – Neylediyini bilirsen? Axı bilirsen
ki o, toxunuĢu xoĢlamır! Telesme, sefeh qız, qoy ayaq açsın, sonra qaçmağı
öyrener!‖ TehtelĢüurum qezeb içindedir ve Qorqona Meduzanı xatırladır:
saçlar dimdik, eller üze dayaqlanıb, Edvard Munkun ―QıĢqırıq‖ resmindeki
kimi. Ona fikir vermirem, amma o da öz qutusuna qayıtmaq istemir. ―Onu
acıqlandırırsan, sene ne dediyini xatırla, bütün etiraflarını‖. Kederle eksime
baxıram. Kristiana mene eziz olduğunu göstermek gerekdir. Belke o,
qarĢılıq verdikde...
BaĢımı silkeleyir ve Kristianın diĢ fırçasını götürürem. Elbette,
tehtelĢüurum haqlıdır. Hadiseleri çox telesdirirem. Kristian hele buna hazır
deyil, ele men de. Sanki qeribe münasibetlerimizin yellenceyinde tarazlıq
yaradırıq: inamsız Ģekilde ferqli uclarda dayanırıq ve yellencek bizi gah
yuxarı, gah aĢağı aparır. Her ikimiz ortaya yaxınlaĢmalıyıq. Ümid edirem,
proses zamanı heç birimiz yıxılmayacağıq. Her Ģey çox tez baĢ verir.
Deyesen, doğrudan da, bir müddete çıxıb getmeliyem. Corciya evvelkinden
de çox adamı celb edir. DiĢlerimi fırçalamağa baĢlayıram, Kristian qapını
döyür.
– Ġçeri keç, – diĢ mecunu ile dolu ağzımla kekeleyirem.
412
www.vivo-book.com
Kristian astanada dayanır, pijama Ģalvarı

<< 1 ... 195 196 [197] 198 199 ... 313 >>