b ĢüĢəsini açır. Fincanları yarıyacan doldurur.
– Qırmızıdır, – təəccüblənirəm.
– Min doqquz yüz doxsan doqquzuncu ilin ―Blanje Qrand Anne
Roze‖si... – Kristian həzzlə deyir.
– Fincanlarda.
О gülümsəyir.
– Düzdür. Universiteti bitirmən münasibətilə təbrik edirəm,
АnasteyĢa.
Fincanlarımızı toqquĢdururuq və Kristian bir qurtum alır, mənsə
Ģərabı təslimçiliyimin Ģərəfinə içməyimiz fikrindən qurtula bilmirəm.
– Sağ ol, – sakitcə deyir və Ģampanı dadıram.
О əladır, Ģübhəyə yer yoxdur.
– Bəlkə yol verilən hədləri müzakirə edək? – təklif edirəm.
Kristian gülümsəyir, üzüm allanır.
– Sən həmiĢəki kimi əzmkar ruhdasan.
281
www.vivo-book.com
О əlimdən tutur, divana sarı aparır, özü oturur və məni yanında
əyləĢdirir.
– Atalığın yaman qaraqabaq adamdır.
Ох… deməli, yolverilən hədləri hələ müzakirə etməyəcəyik. Mən
tez-tələsik onu məhv etmək istəyirəm; həyəcan içimi parçaladı.
– Sən onu valeh etmisən, az qala ağzına girəcəkdi.
Narazı halda dodaqlarımı ĢiĢirirəm. Kristian asta səslə gülür.
– Yalnız ona görə ki, mən balıq ovlaya bilirəm.
– Hardan bildin ki, o həris balıq ovu həvəskarıdır?
– Sən demiĢdin, biz qəhvə içərkən.
– Doğrudan?
Daha bir qurtum içirəm. Görəsən, Kristian bütün bunları necə yadda
saxlayır? Hm, Ģampan həqiqətən əladır.
– Sən qəbulda Ģərab içmisən? – soruĢuram.
Kristian sifətini əyir.
– Hə. Küpünədək içirlər.
– Onu dadarkən səni düĢünürdüm. Sən necə Ģərab bilicisi olmusan!..
– Mən əsla bilici deyiləm, АnasteyĢa. Sadəcə, xoĢum gələn
Ģeylərdən baĢ çıxarıram.
Onun boz gözləri gümüĢü Ģöləylə parlayır və onların baxıĢından
üzüm allanır.
– Bir az da? – Ģampanı nəzərdə tutaraq Kristian soruĢur.
– Hə, zəhmət olmasa.
Kristian gözəl hərəkətlə yerindən qalxır, ĢüĢəni götürür və fincanımı
doldurur. О nədi, məni kefləndirmək istəyir? ġübhəylə ona baxıram.
– Otaq, demək olar ki, bomboĢ görünür, hər Ģeyi qablaĢdırmısınız?
– Demək olar ki.
– Sabah iĢləyirsən?
– Hə, mağazada sonuncu günümdür.
– Sizə köç məsələsində kömək edərdim,