r ki... Kristian kəskin hərəkətlə əlimdən tutur, onu
dodaqlarına yaxınlaĢdırır və kobudluğunu yumĢaldaraq, barmaqlarımın
sümüklərini nəvaziĢlə öpür. Qarnı üstə uzanır və yuxarıdan-aĢağı mənə
baxır.
– Lazım deyil, – xəfifcə deyir və zərifliklə məni öpür.
– Niyə sənə toxunulmasını xoĢlamırsan? – boz gözlərə baxaraq
pıçıldayıram.
301
www.vivo-book.com
– Çünki zülmün əlli çaları ilə özüm də üzləĢmiĢəm, АnasteyĢa.
Ох… onun səmimiliyi adamı heyran edir. Gözümü döyürəm.
– Həyatımın ilk dövrü çox ağır keçib. Səni təfsilatla yormaq
istəmirəm... sadəcə istəmirəm.
Kristian burnunu burnuma dayayır, sonra çarpayıda oturur.
– Məncə, baĢlıca Ģeyləri biz artıq keçmiĢik. Necədi?
О, özündən çox razı görünür, amma iĢgüzar tonda danıĢır, sanki
siyahıda növbəti bəndə ―quĢ‖ qoyub. Mən hələ də onun ağır həyat barədə
sözünü unuda bilmirəm. Bu dözülməzdir, mən onun uĢaqlığı haqda hədsiz
dərəcədə daha çox bilmək istəyirəm, lakin çətin ki o, bu barədə danıĢsın.
BaĢımı yana əyir, onu yamsılayır və güclə gülümsəyirəm.
– Axı düĢünmürsünüz ki, həqiqətən də, nəzarəti mənə verdiyinizə
inanıram? Əgər belə düĢünürsünüzsə, deməli, intellekt səviyyəmi nəzərə
almırsınız. – Hiyləgərcəsinə gülürəm. – Amma hər halda, illüziya üçün çox
sağ olun.
– Miss Stil, siz sadəcə gözəl qız deyilsiniz. Artıq altı orqazmınız
olub və hamısı mənim hesabıma, – Kristian da hiyləgərcəsinə fəxr edir.
Üzüm allanır və onun baxıĢları altında utandığımdan gözlərimi
döyürəm. Doğrudanmı o hesab aparır? Kristian qaĢlarını çatır.
– Mənə nəsə demək istəyirsən? – Qəfildən səsi ciddiləĢir.
QaĢqabağımı tökürəm.
– Səhər yuxu görmüĢdüm.
– Hə? – Kristian zalimanə görkəmlə mənə baxır.
ĠĢə düĢdükmü?
– Yuxuda qurtardım.
Əlimlə gözlərimi qapadıram. О susur. Barmaqlarım arasından
ehtiyatla ona baxıram. Deyəsən, o heyrətlənib.
– Yuxuda?
– Hə, sonra oyandım.
– ġübhə etmirəm. Yuxuda nə görürdün?
Lənət Ģeytana.
302
www.vivo-book.com
– Səni.
– Nə edirdim?
Yenə də əlimlə üzümü örtürəm. Sanki balaca uĢağa